Το Άστρο του Δαυίδ

 

Κύλησαν τρία χρόνια τρομοκρατίας, κυβερνητικής αναλγησίας και υποκρισίας, επιβολής αντισυνταγματικών μέτρων  και καταστολής θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών  απ' την ημέρα της 11ης Μαρτίου 2020 όπου ο ΠΟΥ κήρυξε την πανδημία του κορωνοϊού. Η κανονικότητα έχει επανέλθει για την πλειοψηφία των πολιτών ή πιο σωστά οι ίδιοι οι πολίτες θέλησαν να επανέλθουν στην κανονικότητα επειδή θεωρούν ή μάλλον θέλουν να θεωρούν ότι  έχει χτιστεί το περιβόητο τείχος του Βερολίνου (ήτοι τείχος ανοσίας) το οποίο οικοδομήθηκε τόσο μέσω των επαναλαμβανόμενων νοσήσεων όσο και μέσω των εμβολιασμών αλλά και επειδή έχουν κουραστεί πλέον να φοβούνται τον κορωνοϊό και θέλουν τη ζωή τους πίσω. Συνεχίζουν λοιπόν να κυκλοφορούν ανέμελα και ελεύθερα όπως πρώτα, με μια μικρή διαφορά.  Κάθε ένας απ' αυτούς τους πολίτες έχει εισαγάγει στον οργανισμό του το περιεχόμενο ενός σκευάσματος με αμφίβολη ή μάλλον ανύπαρκτη αξιοπιστία δίχως να προβάλει καμία αντίσταση.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι πλέον ελεύθερος αλλά αιχμάλωτος του εμβολιαστικού σκευάσματος το οποίο μάλιστα  έχοντας μια περιπαιχτική διάθεση εις βάρος του προδομένου και υποταγμένου πολίτη αλλά και μια διάθεση να τον ταξιδέψει στο όχι ιδιαίτερα μακρινό παρελθόν, και συγκεκριμένα στο 2020,  όπου και  έκανε την μεγαλοπρεπή εμφάνισή του, ξεκινά έναν ηχηρό μονόλογο: "Θα ζούμε για πάντα μαζί! Μέχρι το τέλος της ζωής σου θα είμαι εγώ ο μοναδικός κυρίαρχος του μυαλού σου, των σκέψεων σου, του αίματος που ρέει στις φλέβες σου. Δεν μπορείς να με βγάλεις πια απ' τον οργανισμό σου. Υποτάχθηκες! 

Η αλήθεια είναι ότι για ένα σύντομο χρονικό διάστημα σου πρόσφερα στιγμές άφθονης χαράς: μπόρεσες να αντικρύσεις συνανθρώπους σου, που δεν με επέλεξαν και προτίμησαν να υψώσουν με περηφάνια και με ανυπότακτο πνεύμα το ανάστημά τους απέναντί μου, να ταπεινώνονται καθώς τους βύθιζαν τον βαμβακερό στυλεό στη ρινική τους κοιλότητα, καθώς στέκονταν στην ουρά με το έγγραφο που αποδείκνυε την καθαρότητά τους και το οποίο το είχαν πάντα μαζί τους σε κάθε έξοδο απ' την κατοικία τους, καθότι έπρεπε να το επιδεικνύουν σε κάθε τους βήμα στον οποιοδήποτε αναρμόδιο σκαναριστή που τους περίμενε απειλητικά σε κάθε σημείο της πόλης (στο πανεπιστήμιο, στο χώρο εργασίας, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα μαγαζιά...) και ο οποίος είχε γίνει η σκιά τους και ο μόνιμος εφιάλτής τους.

Τους κοίταζες γεμάτος περιφρόνηση και ευχαρίστηση και έλεγες: "εγώ δεν είμαι ένας μολυσμένος Εβραίος (ήτοι ανεμβολίαστος) σαν και αυτούς, που περιφέρονται πάντα με το άστρο του Δαυίδ (ήτοι αρνητική βεβαίωση rapid test) και είναι στιγματισμένοι και κυνηγημένοι απ' τα Τάγματα Εφόδου του Γ' Ράιχ (ήτοι τους αναρμόδιους σκαναριστές της κυβέρνησης Τάκι Μήτσι)". Καθώς τους κοίταζες μονολογούσες γεμάτος υπερηφάνεια και έπαρση λέγοντας: "Εγώ ανήκω στην Άρια Φυλή (ήτοι είμαι εμβολιασμένος), είμαι φιλικά προσκείμενος στο ναζιστικό καθεστώς (ήτοι στην κυβέρνηση Τάκι Μήτσι), θα έχω πάντα την εύνοια του Αδόλφου Χίτλερ (ήτοι του Τάκι Μήτσι) καθώς έχω δώσει όρκους πίστης και αφοσίωσης προς το Ναζιστικό Κόμμα (ήτοι θα είμαι ψηφοφόρος της Νέας Δικτατορίας μέχρι να κλείσω τα μάτια μου και να εγκαταλείψω τα εγκόσμια). 

Η αλήθεια είναι όμως ότι έπρεπε να δείχνεις και εσύ ένα έγγραφο που αποδείκνυε την καθαρότητά σου. Η δική σου καθαρότητα ήταν μόνιμη, απ' τη στιγμή που επέλεξες εμένα το εμβόλιο,  κανείς δεν μπορούσε να σου προσάψει ότι θα μπορούσες να έχεις μολυνθεί παρότι περπατούσες στα ίδια μέρη που περπατούσαν και οι Εβραίοι (ήτοι οι ανεμβολίαστοι), μιλούσες αναγκαστικά πλέον μαζί τους, συναντιόσασταν πλέον τυχαία και όχι επειδή το επεδίωκες στα ίδια μέρη και θα μπορούσαν να σου μεταδώσουν τις μολυσματικές τους ασθένειες. Αντιθέτως, η καθαρότητα των Εβραίων ήταν παροδική και αμφίβολη, οι ίδιοι έπρεπε να ελέγχονται καθημερινά προκειμένου να πιστοποιείται η καθαρότητά τους με τη χρήση του στυλεού, ο οποίος μόνο ως μέσο εξευτελισμού, ταπείνωσης και σωματικού όπως και ψυχικού τραυματισμού τους λειτουργούσε και όχι ως μέσο ανίχνευσης των υποτιθέμενων μολυσματικών τους ασθενειών. Πού οφείλεται αυτή σου η μεταστροφή; Εσύ  συνυπήρχες αρμονικά με τους Εβραίους, συζητούσατε και τους αντιμετώπιζες ως ισότιμους συμπολίτες σου και όχι ως κατακάθια της κοινωνίας που απειλούσαν τη συνοχή της γερμανικής (ήτοι της ελληνικής) κοινωνίας.  Σε καταλαβαίνω όμως. Ήθελες την εύνοια του καθεστώτος, το οποίο σου άσκησε τέτοια επιρροή ώστε δεν μπορούσες να φανταστείς πλέον τον εαυτό σου μακριά απ' τους κόλπους του Ναζιστικού Κόμματος (ήτοι του κόμματος της Νέας Δικτατορίας). Έτσι λοιπόν επέτρεψες να κυλήσω στον οργανισμό σου στην αρχή μόνο μια φορά για να αποκτήσεις την ιδιότητα του μέλους του Ναζιστικού Κόμματος αλλά  και αργότερα, όπως θα σου  υπενθυμίσω παρακάτω,  όταν σου το ζήτησε το καθεστώς με άφησες να εισέλθω στον οργανισμό σου δίχως να προβάλλεις καμία αντίσταση. Πρόσφερες για άλλες δύο, τρεις, τέσσερις φορές το όμορφό σου μπρατσάκι για να ενωθούμε για πάντα με όρκους αμοιβαίας αγάπης.

Όταν εμβολιάστηκες με την πρώτη δόση απέκτησες το πολυπόθητο έγγραφο με το οποίο γινόσουν δεκτός στους κόλπους του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος (ήτοι της Νέας Τρομοκρατίας). Είχες πλέον τη δική σου κάρτα μέλους και μπορούσες να έχεις πρόσβαση οπουδήποτε και οποτεδήποτε, όλες οι πύλες ήταν πλέον ανοιχτές για εσένα. Δεν σου πέρασε απ' το μυαλό ότι για να συνεχίσεις να έχεις κατοχυρωμένη την ελευθερία της κίνησης έπρεπε να καταβάλεις ακριβό αντίτιμο, να πληρώσεις με το ίδιο σου το αίμα, αφού δέχτηκες να φτάσω και στο τελευταίο κύτταρο του οργανισμού σου, αρκεί να είχες την εύνοια και τα προνόμια του Τρίτου Ράϊχ (ήτοι της κυβέρνησης Τάκι Μήτσι). Τα οποία προνόμια δεν θα  μπορούσες να τα εξασφαλίσεις αν τασσόσουν ανοιχτά κατά του καθεστώτος. Σ'  αυτήν την περίπτωση, θα είχες ίδια κατάληξη με εκείνα τα δηλητηριώδη μανιτάρια, τους Εβραίους (ήτοι τους ανεμβολίαστους),  που δεν τους θεωρούσες πλέον συνανθρώπους σου καθώς είχες χάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς. Κρατούσες το πολυπόθητο έγγραφο, που ήταν η  κάρτα μέλους του Ναζιστικού Κόμματος (ήτοι το πιστοποιητικό εμβολιασμού) και το θεωρούσες φυσιολογικό να πρέπει να την επιδεικνύεις όποτε σου το ζητούσαν και μάλιστα συναισθήματα χαράς και υπερηφάνειας σε πλημμύριζαν κάθε φορά που χρειαζόταν να επιδείξεις την κάρτα σου καθώς  με αυτόν τον τρόπο έδειχνες έμπρακτα  την πίστη και την αφοσίωση σου στο Κόμμα". 

Ο καιρός περνούσε και το ναζιστικό καθεστώς άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο. Δεν του αρκούσε πλέον τα μιάσματα της κοινωνίας, οι αρνητές και οι εχθροί του καθεστώτος (ήτοι οι μη εμβολιασμένοι) να κυκλοφορούν απλώς με το άστρο του Δαυίδ (ήτοι την αρνητική βεβαίωση rapid test). Έπρεπε να καταβάλουν στην πολιτεία πρόστιμο επειδή τους επέτρεπε να κυκλοφορούν εντός της χώρας και δεν τους είχε κλείσει ακόμη σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όσοι λοιπόν ανήκαν στην ηλικιακή κατηγορία άνω των 60 ετών και  εξακολουθούσαν να αντιστέκονται και να μην συμμορφώνονται επιλέγοντας να μην εμβολιαστούν, σε αντίθεση μ' εσένα και άλλους συμπολίτες σου,  που  δεχτήκατε τη μοίρα σας και υποκύψατε στον εμβολιασμό,  θα έπρεπε να καταβάλουν πρόστιμο ύψους 100 ευρώ.

Κάποιοι από τους Εβραίους δείλιασαν, πίστεψαν ότι δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να πληρώσουν το πρόστιμο αλλά συνέχισαν να με απαρνούνται, εμένα το σωτήριο εμβόλιο. Άλλοι πάλι Εβραίοι μην αντέχοντας να βρίσκονται πλέον στο περιθώριο, σήκωσαν τα μανίκια τους και μου επέτρεψαν να κυλήσω αργά-αργά στον οργανισμό τους. Οι Εβραίοι που εμβολιάστηκαν  μπορούν να παραλληλιστούν με τους Ζοντερκομάντο (Sonderkommandos), καθότι ήταν και αυτοί Εβραίοι αλλά υπό την απειλή της εκτέλεσής τους  αναγκάστηκαν να συνεργαστούν για λίγους μήνες με τους Ναζί ενεργώντας κάτω απ' τις διαταγές της χιτλερικής μπότας σε βάρος των συμπατριωτών τους καθότι έπρεπε ν' αναλάβουν τη διαχείριση των πτωμάτων τους (ως Ζοντερκομάντο μπορούν να χαρακτηριστούν οι ανεμβολίαστοι που φοβήθηκαν τις απειλές της κυβέρνησης και αναγκάστηκαν να πληρώσουν το πρόστιμο, στρεφόμενοι αναγκαστικά κατά των επίσης ανεμβολίαστων συμπολιτών τους. Η διαφορά όμως είναι ότι οι Ζοντεροκομάντο δεν είχαν τη δυνατότητα επιλογής: ή θα δεχόντουσαν να υπακούσουν στα ναζιστικά κελεύσματα ή θ' αυτοκτονούσαν ενώ όσοι υπό το κράτος των κυβερνητικών απειλών επέλεξαν να εμβολιαστούν για ν' αποφύγουν το πρόστιμο, είχαν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να εκδηλώνουν ανυπακοή κατά του αντισυνταγματικού μέτρου τόσο της επιβολής του υποχρεωτικού εμβολιασμού όσο και της επιβολής του διοικητικού προστίμου των 100 ευρώ στις ηλικιακές πληθυσμιακές ομάδες άνω των 60 ετών). Δυστυχώς όμως η μοίρα των Ζοντερκομάντο ήταν προδιαγεγραμμένη καθώς ναι μεν είχαν λίγο καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, προκειμένου να είναι σε θέση να συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο ναζιστικό καθεστώς αλλά μετά από λίγους μήνες εκτελούνταν και εκείνοι  (αντίστοιχα η κυβέρνηση Τάκι Μήτσι ναι μεν διέγραψε τα πρόστιμα των πολιτών που τελικά πείστηκαν ή πιο σωστά υποχρεώθηκαν να εμβολιαστούν και ως εκ τούτου για λίγους μήνες μπόρεσαν να "απολαύσουν" τα προνόμια των εμβολιασμένων αλλά τελικά αργότερα συνειδητοποίησαν ότι η κυβέρνηση τους εξαπάτησε και θα έπρεπε να συνεχίσουν ν' αποδεικνύουν την καθαρότητά τους μετά τη λήξη του πιστοποιητικού εμβολιασμού τους, όπως πρώτα).

Ο καιρός περνούσε και απ' τα μεγάφωνα (ήτοι απ' την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, την εφημερίδα και το διαδίκτυο) καθημερινά ανακοινώνονταν οι θάνατοι των μολυσμένων Εβραίων στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας όπου έχαναν ένας-ένας τη ζωή τους αργά και βασανιστικά λόγω υποσιτισμού, κακομεταχείρισης, ασθενειών και υπερβολικής εργασίας (αντίστοιχα οι μη εμβολιασμένοι έχαναν τη ζωή τους αργά και βασανιστικά στα ιατρικά θεραπευτήρια της Ελλάδας  καθότι τους κακομεταχειρίζονταν ακριβώς λόγω της επιλογής τους να μην εμβολιαστούν). Όμως το ναζιστικό καθεστώς ήθελε να ετοιμάσει ένα ισχυρό θανατηφόρο αέριο το οποίο θα μπορούσε να  εξοντώνει σε κλάσματα δευτερολέπτου και μαζικά τους Εβραίους. Τα πνευμόνια τους θα δυσλειτουργούσαν, να ανασάνουν δεν θα μπορούσαν και ένα μόνο πράγμα θα λαχταρούσαν: να γλιτώσουν απ' την κόλαση που αναγκαστικά θα ζούσαν.

Πράγματι, οι μελέτες και δοκιμές στα εργαστήρια του Άουσβιτς από γιατρούς-ειδικούς του καθεστώτος προχωρούσαν νυχθημερόν με γοργούς ρυθμούς.  Μέσα σε μια εβδομάδα μπόρεσαν να παρασκευάσουν το πιο ισχυρό και το πιο θανατηφόρο αέριο, το Zyklon B (ήτοι τον ιό  Covid-19). Ένιωθαν υπερήφανοι για το κατόρθωμά τους. Τότε αποφάσισαν να αγκαλιάσουν θερμά ο ένας τον άλλο και να ανταλλάξουν μεταξύ τους συγχαρητήριες ευχές. Βγάζουν λοιπόν τις προστατευτικές μάσκες που φορούσαν κατά τη διάρκεια των πειραμάτων και αρχίζουν να αγκαλιάζονται  αγνοώντας ότι αυτός έμελλε να ήταν ο τελευταίος τους εναγκαλισμός. Εκείνη την ώρα ένας σεισμός τους ταρακούνησε συθέμελα και μεμιάς το δοχείο με το  θανατηφόρο αέριο έπεσε και χύθηκε στο πάτωμα.  Ο σεισμός διήρκεσε για λίγα δευτερόλεπτα, ίσα για να ρίξει το αέριο στο δάπεδο. Εκείνοι μέσα στην αναταραχή και τον αιφνιδιασμό τους ξέχασαν να φορέσουν τις προστατευτικές τους μάσκες και άρχισαν να βήχουν ο ένας μετά τον άλλο. Διαπίστωσαν ότι αφενός μεν ευτυχώς δεν πέθαναν ακαριαία αφετέρου δε το σχέδιο τους για το ισχυρότερο θανατηφόρο αέριο είχε ναυαγήσει. Τελικά έπρεπε να συνεχίσουν τις δοκιμές και όχι να  θεωρήσουν εσφαλμένα ότι  το θανατηφόρο αέριο τους βρίσκεται στην ολοκληρωμένη του μορφή.

Καθώς προσπαθούσαν να συνέλθουν απ' το σοκ, ξαφνικά τα επίπεδα κορεσμού του  οξυγόνου ενός εκ των γιατρών της επιστημονικής ομάδας έπεσαν  δραματικά. Οι συνάδελφοί του έχοντας έντονη δυσκολία στην αναπνοή και ακατάσχετο βήχα κάλεσαν ασθενοφόρο που τον οδήγησε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Βερολίνου (ήτοι στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός"). Η κατάστασή του ήταν εξαιρετικά κρίσιμη και χρειάστηκε να διασωληνωθεί. Το ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου δεν πρόλαβε να λάβει καμία ενημέρωση ότι ο ασθενής αυτός είχε εισπνεύσει σε μεγάλες ποσότητες το αέριο Zyklon B (ήτοι  τον ιό Covid 19), ώστε να λάβει ισχυρά μέτρα προφύλαξης. Εξάλλου, ήταν κάτι πρωτόγνωρο γι' αυτούς να καλούνται ν' αντιμετωπίσουν έναν ασθενή σ' αυτήν την κατάσταση και δεν γνώριζαν ακόμη ούτε και οι ίδιοι ποιο υγειονομικό πρωτόκολλο θα έπρεπε να ακολουθήσουν. Σημασία γι' αυτούς εκείνη την ώρα είχε η ανάκαμψη του ασθενούς. Πριν όμως τον διασωληνώσουν εκτέθηκαν δυστυχώς και οι ίδιοι σε υψηλό ποσοστό στο ιικό φορτίο του ασθενούς που καλούνταν να περιθάλψουν και άρχισαν να βήχουν ο ένας μετά τον άλλο.

Μέσα σε λίγα 24ωρα ο αριθμός των προσώπων που παρουσίαζαν κυρίως έντονο και ασταμάτητο βήχα, υψηλό πυρετό και χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα είχε εκτιναχθεί. Το θανατηφόρο αέριο  εξαπλωνόταν με γοργούς ρυθμούς  πάνω από ολόκληρη τη χώρα. Μέσω των αόρατων σταγονιδίων που διέφευγαν απ' το στόμα του κάθε πολίτη το αέριο αυτό μπόρεσε να προσβάλει αναρίθμητο τμήμα του πληθυσμού.  

Ο ηγέτης του Εθνικοσιαλιστικού Κόμματος Αδόλφος Χίτλερ (ήτοι ο Τάκι  Μήτσι) έβγαλε αυθημερόν διάγγελμα στο οποίο εξήγγειλε διάφορα μέτρα για την καταπολέμηση του νέου θανατηφόρου αερίου που είχε πλέον  λάβει διαστάσεις θανατηφόρου ιού: υποχρεωτική καραντίνα, τήρηση κοινωνικών αποστάσεων, χρήση μάσκας, τήρηση κανόνων ατομικής υγιεινής. Τα δημόσια και ιδιωτικά θεραπευτήρια της χώρας άρχισαν να προμηθεύονται ολόσωμες στολές προστασίας για τη σωστή διαχείριση περιστατικών που είχαν εισπνεύσει το Zyklon B (ήτοι τον ιό Covid 19).

Στο στόχαστρο του καθεστώτος δεν βρίσκονταν πλέον μόνο οι Εβραίοι (ήτοι οι ανεμβολίαστοι) των οποίων οι εκτελέσεις στα στρατόπεδα συγκέντρωσης συνεχίζονταν κανονικά αλλά και οι ίδιοι οι Γερμανοί (ήτοι οι εμβολιασμένοι Έλληνες) πολίτες που απεμπόλησαν τις ελευθερίες τους με αντάλλαγμα την ευμένεια του καθεστώτος. Καλούνταν να αποδείξουν εκ νέου την πίστη και την αφοσίωσή τους στο Κόμμα.  Με ποιον τρόπο; Μα φυσικά με το να καθίσουν εκ νέου στην εμβολιαστική καρέκλα προκειμένου ν' ανανεώσουν την κάρτα μέλους τους (ήτοι το πιστοποιητικό εμβολιασμού  τους). Δεν θα προέβαιναν στο εγχείρημα αυτό για πρώτη φορά. Τη διαδικασία τη γνώριζαν, εξοικειώθηκαν με αυτήν απ' την πρώτη στιγμή που ανήλθε στην εξουσία ο Α. Χίτλερ με το Εθνικοσοσιαλιστικό του Κόμμα και ήταν τότε που οι ίδιοι έσπευσαν να γίνουν μέλη του Κόμματος (ήτοι απ' τη στιγμή που ο Τάκι  Μήτσι ανήλθε στην εξουσία με το κόμμα της Νέας Δικτατορίας και η πλειοψηφία των  Ελλήνων  πολιτών αποδείχθηκε ότι ήταν φανατικοί και υπάκουοι ψηφοφόροι του).

Το πανίσχυρο Γ' Ράϊχ μέσα σε λίγους μήνες ετοίμασε ένα εμβόλιο που υποσχόταν την απόλυτη ελευθερία, την ανοσία, τη γρήγορη επιστροφή στην κανονικότητα. Ήταν δωρεάν, ήταν ασφαλές, ήταν μια προσφορά αγάπης και ειλικρινούς ενδιαφέροντος του κράτους προς τους πολίτες του. Η εμβολιαστική καμπάνια με την κωδική ονομασία "Επιχείρηση Ελευθερία" ξεκίνησε. "Λαέ της Γερμανίας (ήτοι της Ελλάδας), ξέρω ότι έχεις κουραστεί απ' τα σκληρά μέτρα που σου επιβάλλαμε. Δικαιούσαι λοιπόν επιτέλους ν' ανασάνεις ελεύθερα και ξέγνοιαστα όπως παλιά. Να μπορείς να ζεις τη ζωή σου όπως τη θες, δίχως περιορισμούς. Μ' ένα μόνο τσίμπημα  το όνειρό σου θα γίνει πραγματικότητα ενώ συγχρόνως θα προστατεύσεις όχι μόνο τη δική σου ζωή αλλά και εκείνη των αγαπημένων σου προσώπων. Κάθε πολίτης του γερμανικού (ήτοι του ελληνικού) έθνους είναι πολύτιμος για το Γ΄ Ράϊχ (ήτοι για την κυβέρνηση Τάκι Μήτσι). Ας μην υπάρξουν άλλες απώλειες στο γερμανικό (ήτοι στον ελληνικό) πληθυσμό λόγω του συγκεκριμένου θανατηφόρου ιού. Μένουμε ασφαλείς, μένουμε υγιείς! Το εμβόλιο απελευθερώνει (κατά το η εργασία απελευθερώνει που αναγραφόταν στις πύλες των στρατοπέδων συγκέντρωσης).

Σε  αστραπιαίο χρόνο ξεπρόβαλλαν σαν μανιτάρια εμβολιαστικά κέντρα σε διάφορα σημεία της χώρας. Ο κόσμος σαν υπνωτισμένος άρχισε να προσέρχεται μαζικά στα κέντρα αυτά για τη δεύτερη εμβολιαστική δόση. Δεν πέρασαν παρά λίγοι μήνες όταν ο λαός κλήθηκε εκ νέου στην εμβολιαστική καρέκλα για την τρίτη αυτή τη φορά δόση προκειμένου να παραμείνει ανοσοποιημένος. Η  γερμανική νεολαία (ήτοι η ελληνική νεολαία) ήταν και αυτή εξοικειωμένη με την εμβολιαστική  διαδικασία καθότι ήδη από τη σύσταση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος (ήτοι της Νέας Τρομοκρατίας) η πλειοψηφία των νέων είχε ενταχθεί στους κόλπους της Χιτλερικής Νεολαίας (ήτοι της Οργάνωσης Νέων Νέας Δικτατορίας) έχοντας πραγματοποιήσει μια δόση εμβολίου και συνεπώς δεν είχε αντίρρηση να συμμετέχει στην επαναλαμβανόμενη εμβολιαστική διαδικασία. 

Η πολυπόθητη όμως ελευθερία δεν ερχόταν, οι πολίτες μολύνονταν και επαναμολύνονταν απ' τον κορωνοϊό. Ορισμένοι σκεπτόμενοι άρχισαν να μονολογούν: "Μήπως δεν έπρεπε τελικά να εμβολιαστώ; Μήπως έπρεπε να εναντιωθώ στο καθεστώς;" ενώ άλλοι διατράνωναν την πίστη τους στον Αδόλφο Χίτλερ (ήτοι στον Τάκι Μήτσι) λέγοντας με βροντερό τόνο: "Όσες δόσεις και αν χρειαστεί να κάνω θα τις κάνω. Αφού αυτή είναι η επιθυμία του ηγέτη μας. Ζήτω το Κόμμα!"

Στο μεταξύ οι ένδοξες ημέρες του Κόμματος φαινόταν ότι είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί ενώ ο ιός είχε αποδυναμώσει σε μεγάλο βαθμό τη γερμανική (ήτοι την ελληνική) κοινωνία. Ωστόσο, οι θάνατοι από το Zyklon B (ήτοι απ' τον κορωνοϊό) και ο αριθμός των διασωληνωμένων είχαν αρχίσει να μειώνονται. Ο λαός άρχισε να ελπίζει ότι θα έρθουν καλύτερες ημέρες.

Η Ναζιστική Κυβέρνηση (ήτοι η κυβέρνηση Τάκι Μήτσι) διανύει πλέον τις τελευταίες της ημέρες στην εξουσία λόγω των επερχόμενων εκλογών. Έχοντας αντιληφθεί το γεγονός αυτό προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να αποδείξει στην γερμανική (ήτοι στην ελληνική κοινωνία) ότι εξακολουθούσε να είναι ένδοξη όπως και πρώτα.  Έτσι λοιπόν συνεχίζει να υποβάλει τους Εβραίους (ήτοι τους ανεμβολίαστους) στην ταπεινωτική διαδικασία των rapid tests στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας (ήτοι στους χώρους εργασίας τους) και να μην καταργεί  το επιβαλλόμενο διοικητικό πρόστιμο των 100€ προσαυξανόμενο με τόκους ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι όσοι επέλεξαν να μην εμβολιαστούν δεν επρόκειτο πλέον να το πράξουν. Επιθυμεί όμως να διατηρεί αυτά τα τιμωρητικά μέτρα λόγω της εκδικητικής διάθεσης που το έχει κυριεύσει.

Το εμβόλιο σταμάτησε τη διήγησή του για να δει αν ο πολίτης τον ακούει και τον ρωτά εμφατικά:"με ακούς;"    

"Ναι σ' ακούω" απάντησε με τρεμάμενη φωνή ο πολίτης:! "Σ' ακούω και θλίβομαι καθώς διαπιστώνω ότι εν τέλει η πλειοψηφία των συμπολιτών μου δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να κάνουν επιλογές: έκαναν το εμβόλιο, δηλαδή εσένα για να μην χάσουν τα προνόμια που πίστευαν ότι εσύ θα τους τα εξασφαλίσεις. Τώρα επανήλθαμε σε μια επίπλαστη κανονικότητα και πλέον κανείς δεν μου ζητά ν' αποδείξω ότι είμαι πιστός στο καθεστώς και πλήρως εμβολιασμένος. Το καθεστώς με χρησιμοποίησε. Νιώθω ότι συμμετείχα σ' ένα πείραμα για χάρη του οποίου απαρνήθηκα κάθε θεμελιώδες δικαίωμά μου!"

Και το εμβόλιο του είπε παρηγορητικά στο αυτί: " Έλα μην κάνεις έτσι. Αφού το ξέρω ότι είμαι απαραίτητο για τον οργανισμό σου, αν με στερηθείς θα πέσεις σε μαρασμό".

"Μα δεν σε θέλω στη ζωή μου, ποτέ μου δεν σε ήθελα αναγκάστηκα να σε εντάξω στη ζωή μου!", φώναξε ο πολίτης με τη λιγοστή δύναμη που του έχει απομείνει καθότι λόγω της υποτακτικής στάσης που υιοθέτησε είναι πλέον άβουλος και μαλθακός.

Και το εμβόλιο του λέει με χαρά: "Αν έβαζες το μυαλό σου να δουλέψει, αν σκεφτόσουν κριτικά δεν θα ήμασταν τώρα μαζί. Πλέον είσαι αιχμάλωτός μου! Δεν είναι σε θέση να αποφασίζεις εσύ για τον εαυτό σου αλλά εγώ για εσένα. Και μην νομίζεις ότι επειδή σύντομα θα πέσει το Γ' Ράϊχ δεν θα χρειαστεί να προσέλθεις ξανά στην εμβολιαστική καρέκλα. Το Δ' Ράϊχ ανατέλλει και ετοιμάζει νέες ολόφρεσκες δόσεις για εσένα!"

Και ο πολίτης απαντά: "Έχεις δίκιο αφού δεν έχω πλέον δικαιώματα και ελευθερίες, τουλάχιστον όσες δόσεις δικαιούμαι θα τις κάνω!". 

Τον τελευταίο λόγο τον έχει το εμβόλιο: " Και βέβαια θα τις κάνεις. Το καθεστώς φροντίζει το λαό του. Και όσο πιο πολλές  είναι οι δόσεις,  τόσο πιο πολλά προνόμια θα έχεις, τα οποία  όμως για να τα συντηρείς θα πρέπει να κάνεις και άλλες δόσεις. Όπως καταλαβαίνεις θα είμαστε καλοί συνοδοιπόροι και σε αυτή τη ζωή και ποιος ξέρει ίσως και στη μετά θάνατον  ζωή". 

Κάπου εδώ τελειώνει η προβολή του σημερινού μας επεισοδίου. Όταν ξεκινήσει νέος εμβολιαστικός κύκλος θα σας ενημερώσουμε. Μείνετε συντονισμένοι στο κανάλι μας καθότι ακολουθεί ψυχαγωγικό πρόγραμμα που θα σας ανεβάσει τη διάθεση. Και μην ξεχνάτε, "το εμβόλιο απελευθερώνει!"  

 

                                                                        "Λευκό Ρόδο"

                                                         Τριτοετής Φοιτήτρια Νομικής ΕΚΠΑ

 

 

 

 

 

 

Η κλήση της Φον ντερ Λάιεν από την επιτροπή COVID -19 του Ευρωκοινοβουλίου και η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης

 

                                                                                                         Της Στέλλας Πατρώνα*

Μια ενδιαφέρουσα είδηση από την επιτροπή COVID 19 του Ευρωκοινοβουλιου, η οποία την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου:

• Ενέκρινε πρόταση για τον αποκλεισμό των αξιωματούχων της Pfizer από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δηλαδή πρότεινε να κλείσει η πόρτα στους λομπίστες που εργάζονται για λογαριασμό της, λόγω της έλλειψης διαφάνειας της εταιρείας στις συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά τη διάρκεια της πανδημίας (η σχετική είδηση δημοσιεύτηκε στο Euroactiv χθες, 12.1.2023ⁱ).

• Αποφάσισε να ζητήσει από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να εμφανιστεί δημόσια ενώπιον της, προκειμένου να ερωτηθεί για τον ρόλο της στη διαπραγμάτευση της σύμβασης προμήθειας εμβολίων για τον κορωνοϊό, αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, που υπογράφηκε στο απόγειο της πανδημίας (Δήλωση της βελγίδας προέδρου της επιτροπης Kathleen Van Brempt στο Politico προχθές, 11.1.2023ⁱⁱ)

Βεβαίως, σύμφωνα με τον κανονισμό της ευρωβουλής η κλήση της προέδρου της Κομισιόν πρέπει να εγκριθεί και από την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, η οποία εκλέχθηκε από την ίδια ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου που έκανε και την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πρόεδρο και επιπλέον η τελευταία – ακόμη κι αν τελικά της σταλεί η κλήση - έχει δικαίωμα να αρνηθεί να παρασταθεί.

Παρ' όλα αυτά η απόφαση της επιτροπής είναι ιδιαιτέρως σημαντική, γιατί ακόμη κι αν η Μέτσολα δεν εγκρίνει την κλήση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ή η τελευταία αρνηθεί να παρασταθεί ενώπιον της επιτροπής, οι φωνές που μιλούν για σκάνδαλο μεγατόνων σχετικά με την προμήθεια των εμβολίων όχι μόνο δεν θα σιγάσουν, αλλά και θα ενδυναμωθούν. Άλλωστε το θέμα αυτό ήδη διερευνάται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελίαⁱⁱⁱ (EPPO), ενώ έχει απασχολήσει και το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο στην έκθεση που συνέταξε τον περασμένο Οκτώβριο^iv ανέφερε ότι η Κομισιόν αρνήθηκε να αποκαλύψει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με τον προσωπικό ρόλο της Φον ντερ Λάιεν στις συνομιλίες σχετικά με τη σύμβαση Pfizer.

Τώρα, όσον αφορά αυστηρά τα καθ' ημάς, το ενδιαφέρον έγκειται στη στάση που θα τηρήσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης ως προς το εν λόγω ζήτημα, καθώς δεν αφορά μόνον τις ατασθαλίες της προέδρου της Κομισιόν, αλλά και την κατάσταση της χώρας μας για τους εξής λόγους:

Πρώτον, γιατί είναι γνωστή η εμπλοκή μελών της κυβέρνησης σε φαρμακευτικά σκάνδαλα του παρελθόντος και λόγω της εμμονής που επέδειξε στον εμβολιασμό κατά του covid-19, είναι απίθανο να μην έχει εμπλακεί και στο συγκεκριμένο σκάνδαλο. Συνεπώς, να η χρυσή ευκαιρία και μάλιστα προ εκλογών για τα αντιπολιτευόμενα κόμματα να δείξουν τι είδους αντιπολίτευση ασκούν: “εύκολη” για σκάνδαλα που αφορούν το παρελθόν ή ουσιαστική για σκάνδαλο που αφορά το παρόν, έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή μας και τώρα πλησιάζε η ώρα της αποκάλυψής του;

Δεύτερον, γιατί στην ασφυξία του ΕΣΥ (σύμφωνα με χθεσινή καταγγελία της σελίδας “Διασώστης – Πλήρωμα Ασθενοφόρου” το Σισμανόγλειο σήμερα έχει γενική εφημερία χωρίς κενές κλίνες, ενώ του έχουν "ξεμείνει" στα επείγοντα και 15 ασθενείς από την εφημερία της 09/01/2023), - όσο κι αν η παράμετρος αυτή δεν συζητιέται - σαφώς συνέβαλε η εμβολιαστική πολιτική της κυβέρνησης από τη μια με τη διάθεση πόρων για την αγορά εμβολίων και τη δημιουργία εμβολιαστικών κέντρων κι από την αλλη με τη μεταφορά υγειονομικού προσωπικού από τα νοσοκομεία για τη στελέχωση των τελευταίων.

Τρίτον, γιατί ανοίγεται ο δρόμος να αποκαλυφθούν τα συμφέροντα που με προκάλυμμα την “επιστήμη” επέβαλαν χίλιες δυο πιέσεις για να εμβολιαστούμε μαζικά και χωρίς κριτήρια με ένα σκεύασμα που έχει πλέον αποδειχθεί ότι ούτε ασφαλές ούτε αποτελεσματικό είναι και οι παρενέργειες του οδηγούν ανθρώπους ακόμη και στο θάνατο.

Το ερώτημα λοιπόν είναι: Θα ασχοληθούν με το εν λόγω θέμα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και θα θέσουν προ των ευθυνών της την κυβέρνηση (κάνοντας βεβαίως και την αναγκαία αυτοκριτική για τη μέχρι τώρα στάση τους) ή θα το αγνοήσουν κάνοντας για μια ακόμη φορά τα στραβά μάτια και υποστηρίζοντας σιωπηρά την μέχρι τώρα εμβολιαστική πολιτική της;

Δυστυχώς, βάσιμα πιθανολογείται το δεύτερο. Άλλωστε - ας μην ξεχνάμε - τη Δευτέρα θα γίνει και η κηδεία του Γλυξμπουργκ και μέχρι τότε υπάρχει πολύ μαλί για ξάσιμο. Το ανασκάλεμα του παρελθόντος λειτουργεί πολύ συχνά ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα νυν ανομήματα και είναι βέβαιο ότι όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας μας αυτήν τη στιγμή τη χρειάζεται...

* Η Στέλλα Πατρώνα είναι δικηγόρος, μέλος του Δικτύου Ενεργών Καταναλωτών - Δ.Ε.ΚΑ και της πρωτοβουλίας "Δρόμος Ανοιχτός"

i“Αποκλεισμό των αξιωματούχων της Pfizer εξετάζει η Ευρωβουλή”

https://www.euractiv.gr/section/koinoniki-eyropi/news/oi-axiomatoychoi-tis-pfizer-tha-mporoysan-na-apokleistoyn-apo-to-eyropaiko-koinovoylio/

ii “MEPs want to grill von der Leyen over Pfizer vaccine contract”

https://www.politico.eu/article/mep-european-parliament-ursula-von-der-leyen-pfizer-vaccine-contract/

iii “EU prosecutor’s office opens investigation into COVID vaccine purchases”

https://www.politico.eu/article/ursula-von-der-leyen-pfizer-eu-prosecutors-office-opens-investigation-into-covid-vaccine-purchases/

ivΗ Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ξεκίνησε έρευνα για τις συμβάσεις προμήθειας των εμβολίων Covid-19 και τα γραπτά μηνύματα της Von der Leyen με τον διευθυντή της Pfizer

http://www.cylegalnews.com/2022/11/covid-19-von-der-leyen-pfizer.html

Ο υπουργός που....γαβγίζει!

 

Έχω την εντύπωση ότι ο Θανασάκης ο Πλεύρης όταν χάνει γαβγίζει....

Προχθες (11/11) δήλωσε στον ΑΝΤ1 – και η δήλωσή του ανέβηκε και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας – ότι με νομοσχέδιο που θα κατατεθεί μέσα στο Νοέμβριο θα διαγραφεί το πρόστιμο και θα επιστραφεί σε όσους το έχουν πληρώσει, εφόσον εμβολιαστούν μέχρι τη ψήφιση του νόμου....

 

Θυμάμαι όμως και μια παλαιότερη δήλωσή του. Αυτή που έκανε στις 23 Μαρτίου, όταν εξήγγειλε την αναστολή του προστίμου στους ανεμβολίαστους άνω των 60 για το χρονικό διάστημα από 15 Απριλίου έως 30 Σεπτεμβρίου. Τότε πάλι γάβγιζε τονίζοντας ότι οι ανεμβολίαστοι θα πληρώσουν οπωσδήποτε τα πρόστιμα των τριών μηνών (50 ευρώ Ιανουαρίου, 100 Φεβρουαρίου, 100 Μαρτίου και 50 Απριλίου), δηλαδή συνολικά 300 ευρώ. Μάλιστα τότε είχε εμφανιστεί και σε πολλά πετσοταϊσμένα ΜΜΕ η “είδηση” ότι ειδικά για το πρόστιμο στους ανεμβολίαστους θα γίνουν κατασχέσεις ακόμη και για 50 ευρώ, δηλαδή κατ' εξαίρεση όσων ισχύουν , καθώς το δημόσιο δεν προχωρά σε αναγκαστική εκτέλεση για οφειλές μικρότερες των 500 ευρώ.

 

Έκτοτε, έχουν επιβληθεί μόνο τα πρόστιμα μηνών Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, δηλαδή συνολικά 150 ευρώ. Βεβαίως κατασχέσεις για τα 150 ευρώ που οφείλουν οι ανεμβολίαστοι δεν έγιναν και από 1ης Οκτωβρίου (που έληξε η περίοδος αναστολής του προστίμου) δεν έγινε καμια επίσημη δήλωση για την ισχύ του εν λόγω μέτρου, πλην των δηλώσεων του Πλεύρη στον Παπαδάκη....

 

Τι να συμπεράνουμε λοιπόν από τη προχθεσινή δήλωσή του;

Εγώ πάντως έχω καταλήξει ότι γαβγίζει πάλι γιατί χάνει και η κουτοπονηριά και η έλλειψη ευφυϊας – τα οποία είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του – τον οδηγούν σε τέτοιες δηλώσεις για να διατηρήσει αλώβητο το “σκληρό” προφίλ του.

 

Ωστόσο το μόνο που κατορθώνει είναι εκτός από κουτοπόνηρος να χαρακτηριστεί και εντελώς φαιδρός, γιατί πραγματικά είναι για πολλά γέλια αν πιστεύει ότι όσοι δεν “μάσησαν”όταν τους γινόταν καθημερινό μπούλιγκ από τα ΜΜΕ και η απειλή του προστίμου ήταν μπροστά τους για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, θα “τσιμπήσουν” τώρα που τελειώνει διεθνώς το αφήγημα και θα σπεύσουν να εμβολιαστούν για να γλυτώσουν τα 150 ευρώ.

 

                                                                  Στέλλα Πατρώνα

                              Δικηγόρος και μέλος του Δικτύου Ενεργών ΚΑταναλωτών - Δ.Ε.ΚΑ

Εξώδικο 1.569 Εκπαιδευτικών για την άμεση παύση των υποχρεωτικών ράπιντ τεστ

Στις 24.10.2022, επιδόθηκε στους Υπουργούς Υγείας και Παιδείας, καθώς και στο Συνήγορο του Πολίτη, εξώδικη διαμαρτυρία, πρόσκληση και δήλωση 1.569 εκπαιδευτικών και γενικότερα εργαζομένων στον τομέα της εκπαίδευσης με αίτημα την άμεση παύση της υποχρεωτικής διενέργειας ράπιντ τεστ.

 Η επιχειρηματολογία και τα αιτήματα του εξωδίκου είναι επί λέξει τα εξής: 

Με το παρόν μας, ως εκπαιδευτικοί και εν γένει εργαζόμενοι στον κλάδο της εκπαίδευσης, εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για την εξακολούθηση της ανωτέρω παράλογης, εκδικητικής, βασανιστικής και ρατσιστικής υποχρέωσης για εβδομαδιαία διενέργεια ράπιντ τεστ από τους μη εμβολιασμένους ή μη πλήρως εμβολιασμένους ή μη προσφάτως (εντός εννέα μηνών από τη λήψη της δεύτερης δόσης) εμβολιασμένους ή μη προσφάτως (εντός εξαμήνου) νοσήσαντες, και μάλιστα επί ποινή αναστολής εργασίας με στέρηση μισθού και ασφαλιστικής αναγνώρισης, για τους εξής λόγους:

 1._ Διότι πλέον έχει αναγνωριστεί από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας ότι οι εμβολιασμένοι κολλούν και μεταδίδουν εξίσου με τους μη εμβολιασμένους και συνεπώς η εις βάρος των μη εμβολιασμένων επιβολή διαγνωστικών ελέγχων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτρέψει τη μετάδοση της νόσου και αποτελεί άσκοπη και δυσμενή διάκριση, που παραβιάζει θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές.

 2._ Διότι πλέον αναγνωρίζεται από όλο και μεγαλύτερο τμήμα της επιστημονικής κοινότητας ότι τα κυκλοφορούντα εμβόλια δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν τον διακηρυγμένο στόχο δημιουργίας «τείχους ανοσίας».

 3._ Διότι πλέον είναι κοινό τοις πάσι ότι ο ιός τείνει να εισέλθει στην ενδημική του φάση, έχοντας αποκτήσει -όπως πάντοτε συμβαίνει στις περιπτώσεις αυτές- πολύ εύκολη μεταδοτικότητα και πολύ ηπιότερη νόσηση.

 4._ Διότι σύμφωνα με τις από 11/08/22 συστάσεις του Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ, η κατάσταση εμβολιασμού δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν όταν χρειάζεται να παρθούν μέτρα, και τα τεστ σε ανθρώπους χωρίς συμπτώματα πρέπει να σταματήσουν. 

 5._ Διότι είναι αντιφατικό και υποκριτικό να επιβάλλεται η υποχρέωση εβδομαδιαίου εργαστηριακού ελέγχου, αφού, σύμφωνα με την ίδια Κοινή Υπουργική Απόφαση, σε περίπτωση νόσησης, υπάρχει υποχρέωση απομόνωσης του νοσούντος, είτε μαθητή είτε ενηλίκου, μόνο για πέντε (5) ημέρες και εν συνεχεία υποχρέωση επανόδου του στην εκπαιδευτική μονάδα, ακόμη και αν υπάρχει θετικός εργαστηριακός έλεγχος.

  6._ Διότι είναι επίσης αντιφατικό και υποκριτικό και παραβιάζει κατάφωρα τη συνταγματική αρχή της ισότητας το να επιβάλλεται η υποχρέωση εβδομαδιαίου εργαστηριακού ελέγχου για τις ανωτέρω κατηγορίες εργαζομένων, τη στιγμή που κάτι τέτοιο δεν απαιτείται από κανέναν άλλο εισερχόμενο στις εκπαιδευτικές μονάδες, δηλαδή τους μαθητές, τους επισκέπτες και τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς.

 7._ Διότι, επιπλέον, η υποχρέωση του εργαζόμενου να καλύπτει με δική του δαπάνη το κόστος του εβδομαδιαίου τεστ αποτελεί δυσανάλογο βάρος σε σχέση με το σκοπό που υποτίθεται ότι εξυπηρετείται, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητας καθώς και της συνταγματικής υποχρέωσης του κράτους για παροχή στους πολίτες βασικών υπηρεσιών υγείας.

 8._ Διότι η υποβολή σε εργαστηριακό έλεγχο αποτελεί, κατά την ορθή άποψη, ιατρική πράξη, για τη διενέργεια της οποίας απαιτείται η προηγούμενη αναλυτική ενημέρωση του ατόμου (σχετικά με τις ενδεχόμενες συνέπειες) και εν συνεχεία η οικειοθελής συναίνεση του ατόμου, όπως ρητά ορίζουν ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) στο άρθρο 12, καθώς και η διεθνής Σύμβαση του Οβιέδο, που έχει ενσωματωθεί και στην ελληνική έννομη τάξη με νόμο [άρθρο 2, 5 και 12 της Σύµβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώµατα και τη Βιοϊατρική (άλλως Σύμβασης του Οβιέδο της 4ης Απριλίου του 1997), η οποία ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο με το ν. 2619/1998 (Α΄ 132)].

 9._ Διότι ακόμη και στις οδηγίες των τεστ αναγράφεται ότι αυτό διενεργείται εντός των πρώτων πέντε ημερών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, άρα η επιβολή διενέργειάς του χωρίς την ύπαρξη συμπτωμάτων αντιβαίνει στις οδηγίες του ίδιου του κατασκευαστή.

10._ Διότι η συνέχιση των υποχρεωτικών τεστ έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με την άρση όλων των άλλων περιορισμών, τόσο πανελλαδικά όσο και παγκόσμια. 

11._ Διότι, σύμφωνα με όλα τα προεκτεθέντα, προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η εξακολούθηση του ανωτέρω μέτρου έχει αποκλειστικά και μόνο εκδικητικό και τιμωρητικό χαρακτήρα, εξυπηρετώντας συγχρόνως τη διατήρηση κλίματος αντιπαλότητας και διαχωρισμών μεταξύ των πολιτών. Σημειωτέον ότι τις ανωτέρω διαμαρτυρίες έχουν εκφράσει επανειλημμένα πολλά συνδικαλιστικά μας όργανα και συγκεκριμένα Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) με δημόσιες ανακοινώσεις τους.

Κατόπιν αυτών

 Ζητούμε 

Οι δύο πρώτοι από εσάς να προβείτε άμεσα, ως οι πλέον καθ’ ύλην αρμόδιοι Υπουργοί, σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την άμεση ανάκληση του ανωτέρω μέτρου. Διαφορετικά Δηλώνουμε ότι Θα ασκήσουμε εναντίον του ελληνικού δημοσίου όλα τα δικαιώματα που μας παρέχει ο νόμος για την αποκατάσταση της έννομης τάξης και την πλήρη υλική και ηθική μας ικανοποίηση. 

Και επίσης Ζητούμε Ο τρίτος από εσάς, Συνήγορος του Πολίτη, να αποφανθεί σχετικά με τη νομιμότητα και συνταγματικότητα των ανωτέρω διατάξεων και του εν λόγω μέτρου και να προβεί σε όλες τις κατά νόμον ενέργειες της αρμοδιότητάς του.

(Δελτίο τύπο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο των Εκπαιδευτικών, κ. Βασίλη Παπανικολάου).

Οι ληστρικοί λογαριασμοι ηλεκτρικού ρεύματος και τα αίτια της κακοδαιμονίας της χώρας μας

 

Της Στέλλας Πατρώνα *

Στις 5 Μαϊου ο Κυρ. Μητσοτάκης με ένα ακόμη διάγγελμα ανακοίνωσε τα πολυδιαφημισμένα μέτρα ελάφρυνσης για τους καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος, τα οποία συνίστανται (α) στην  επιστροφή - μέχρι του ποσού των 600 ευρώ -  μέρους της ληστρικής κερδοσκοπίας των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας με λεφτά των φορολογουμένων, δηλαδή με δικά μας λεφτά  και (β) στην  υπόσχεση για “ελάφρυνση” από τον Ιούλιο  μέσω ενός μηχανισμού μείωσης του χονδρεμπορικού κόστους για τους καταναλωτές, ο οποίος για να εφαρμοσθεί χρειάζεται η έγκριση της Κομισιόν [i].

Τα μέτρα αυτά, παρότι δεν προσφέρουν ουσιαστική ανακούφιση στους πολίτες και εντάσσονται  στην προσπάθεια της κυβέρνησης να διαχειρισθεί επικοινωνιακά το δύσκολο πρόβλημα των ληστρικών λογαριασμών, από πολιτικής πλευράς έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους εξής λόγους:

-  Μετέφεραν τη συζήτηση από τις έκτακτες συνθήκες (ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση, πόλεμος στην Ουκρανία)  στο Χρηματιστήριο Ενέργειας.

-  Αποτελούν παραδοχή ότι η αισχροκέρδεια των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας οφείλεται στη δομή του target model, δηλαδή του ευρωπαϊκού μοντέλου αγοράς.

-  Έθεσαν το πρόβλημα που τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αντιπολίτευση δεν θέλουν να συζητιέται, ότι δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση έχει “περιορισμένες αρμοδιότητες” και η Κομισιόν και οι ευρωτεχνοκράτες των Βρυξελλών είναι αυτοί που αποφασίζουν αν θα εφαρμοσθούν  ή όχι αναγκαία μέτρα για την ελάφρυνση του ελληνικού λαού.

Με άλλα λόγια από τη μια “γείωσαν” τη δημόσια συζήτηση που μέχρι τότε περιστρεφόταν γύρω από εξωτερικούς και ανεξέλεγκτους παράγοντες  και  από την άλλη άφησαν μια χαραμάδα για να διαφανούν σημαντικά ζητήματα που δεν αφορούν μόνο τους ληστρικούς λογαρισμούς αλλά την εν γένει κακοδαιμονία της χώρας και αποτελούν “ταμπού” τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για την αντιπολίτευση. Τα ζητήματα αυτά έχουν να κάνουν με την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας ή κυριαρχικών δικαιωμάτων (σύμφωνα με την ορολογία που χρησιμοποεί ο πρώην προέδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος[ii]) υπέρ της Ε.Ε. και τον “εξευρωπαϊσμό” της πολιτικής ζωής της χώρας μας, δηλαδή τη λήψη αποφάσεων σε θέματα εθνικής πολιτικής από κοινοτικά όργανα και η γενεσιουργός αιτία τους βρίσκεται στη  βασική – κι όχι πάντα ομολογημένη - παραδοχή από όλα τα κόμματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής ότι “ανήκομεν” στη Ε.Ε. .

Η παραπάνω παραδοχή είναι η βάση της συναίνεσης στις επάλληλες ενοποιήσεις (τελωνειακή, νομισματική κ.α),  στη μεταφορά αρμοδιοτήτων στα ευρωπαϊκά όργανα (“εξευρωπαϊσμός”) και  στην ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, όσο καταστροφικές κι αν είναι οι συνέπειες τους για τη χώρα μας ( πρόσφατα παραδείγματα η διαχείριση της πανδημίας και οι κυρώσεις στη Ρωσία).  Δεν πρέπει λοιπόν να μας εκπλήσσει που η δημοκρατία μας έχει ευτελισθεί και έχει καταντήσει κενό γράμμα, τα πολιτικά κόμματα είναι ανυπόληπτα, όλοι οι θεσμοί βρίσκονται σε κρίση και η σήψη που αναδίδεται από την πολιτική ζωή διαχέεται και στην κοινωνία.  Όλα αυτά αποτελούν τις συνέπειες της μετατροπής μιας κυρίαρχης χώρας σε απομακρυσμένη επαρχία των Βρυξελλών που διοικείται από ένα ξένο κέντρο και τους άθλιους εγχώριους εκπροσώπους του.

 Ωστόσο ενώ η κρίση σε όλα τα επίπεδα είναι εμφανής, δεν είναι το ίδιο εμφανή και τα αίτια της. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η απώλεια  εθνικής κυριαρχίας και  η λήψη αποφάσεων από ξένα κέντρα συνδέθηκε με τα μνημόνια και όσο απομακρυνόμαστε χρονικά από αυτά καλλιεργείται η αντίληψη ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις επανάκτησαν τη διακυβέρνηση της χώρας. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, από τη δεκαετία του 1990 η χώρα έχει μπει στον “αυτόματο πιλότο” και ακολουθεί την πορεία που καθορίζει η Κομισιόν, η νομοθετική παραγωγή της  βουλής έχει περιορισθεί στη μεταφορά ευρωπαϊκών οδηγιών και κατευθύνσεων στο εθνικό δίκαιο και οι κυβερνήσεις έχουν αναλάβει τον διαχειριστικό - διεκπεραιωτικό ρόλο υλοποίησης των αποφάσεων των Βρυξελλών, προσθέτοντας μόνο το δικό τους ύφος στην άσκηση δημόσιας εξουσίας. Στην πορεία αυτή,  τα μνημόνια δεν ήταν παρά ο επιταχυντής των εξελίξεων που διαψεύδοντας τις αυταπάτες περί της ανάπτυξης της χώρας εντός Ε.Ε και και τα ιδεολογήματα περί “δημοκρατικής Ευρώπης” έφεραν στο φως  με ιδιαίτερη ένταση προβλήματα που προϋπήρχαν και καταστάσεις που είχαν ήδη διαμορφωθεί .

Από τη σκοπιά αυτή, με αφετηρία τις παραδοχές που έκανε η κυβέρνηση με τα μέτρα ελάφρυνσης,   διατυπώνεται η άποψη ότι τα δεινά που υφίσταται σήμερα η ελληνική κοινωνία από τους ληστρικούς λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος οφείλονται στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και στον “εξευρωπαϊσμό” και ότι τα ίδια αίτια ισχύουν και  για την  εν γένει κακοδαιμονία της χώρας μας. Τα θέματα αυτά αναλύονται σε δύο ενότητες:

Η πρώτη ενότητα αφορά την πρόσφατη ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος και εξετάζει ( α) πως φθάσαμε στους ληστρικούς λογαριασμούς ρεύματος, (β) ποιοι είναι οι υπεύθυνοι, (γ) ποια είναι η στάση του μόνου αντιευρωπαϊκού κόμματος στην ελληνική βουλή (δ) ποιες προτάσεις έχουν κατατατεθεί από τα κόμματα και (ε) σύνοψη των τελικών συμπερασμάτων.

Η δεύτερη ενότητα στηρίζεται στα συμπεράσματα της πρώτης και αναφέρεται (α) σε προηγούμενες ενοποιήσεις και στις συνέπειες τους στην ανάπτυξη της οικονομίας, (β) στο φαινόμενο του “εξευρωπαϊσμού και τις συνέπειες του, (γ) στην άποψη περί “κατοχής”, (δ) στην επίδραση του “εξευρωπαϊσμού” στη διαχείριση της πανδημίας,  (ε) στις ρωγμές του “εξευρωπαϊσμού”  και το “υπερόπλο” των κυβερνώντων και τέλος (στ) στον επίλογο για την ανάκτηση της ελπίδας και το όραμα για μια νέα Ελλάδα.

Η ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού συστήματος της χώρας μας

Από τη μεγαβατώρα των 6,71 ευρώ στους ληστρικούς λογαριασμούς και τη “ρήτρα αναπροσαρμογής”

Υπάρχει ένα ερώτημα που λογικά θα πρέπει να απασχολεί όλους τους εχέφρονες ανθρώπους που κατοικούν σ' αυτή τη χώρα και δεν πάσχουν από ασθενική μνήμη:  Πως φθάσαμε από τα 6,71 ευρώ που ήταν η τιμή της μεγαβατώρας το 2005,  να κοστίζει στον καταναλωτή 272,68 ευρώ τον Μάρτιο και  246,60 ευρώ  τον Απρίλιο του 2022, χωρίς μάλιστα τις πρόσθετες επιβαρύνσεις από τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις που το 2005 δεν υπήρχαν.

Στο  ερώτημα αυτό, η απάντηση  βρίσκεται στη ριζική αναμόρφωση του ηλεκτροδοτικού συστήματος της χώρας μας προκειμένου να γίνει η ενοποίησή του και να ενταχθεί η χώρα μας στην Ενιαία Ευρωπαϊκή Αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας. Η αναμόρφωση αυτή έγινε με τα τρία “ενεργειακά πακέτα” (δέσμες νομοθετικών μέτρων) της Ε.Ε που εκδόθηκαν από το 1996 έως το 2009[iii] και τα νομοθετικά μέτρα που ακολούθησαν το τρίτο «ενεργειακό πακέτο»[iv], βάσει των οποίων διαμορφώθηκε το «μοντέλο στόχος» (target model), δηλαδή το κοινό μοντέλο λειτουργίας και συναλλαγών που  έπρεπε να υιοθετήσουν οι επιμέρους εθνικές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας ανά την Ευρώπη, ώστε να εναρμονιστεί η λειτουργία τους και να είναι δυνατή η σύζευξη, δηλαδή η ενοποίηση, των τιμών τους.

Η εφαρμογή αυτών των νομοθετικών μέτρων έφερε τον διαχωρισμό της ΔΕΗ σε τέσσερα τμήματα (παραγωγή, προμήθεια, δίκτυο μεταφοράς και δίκτυο διανομής), την αντικατάσταση του λιγνίτη από το φυσικό αέριο, τις σκανδαλώδεις επιδοτήσεις των ΑΠΕ, τη δημιουργία χονδρικής και λιανικής αγοράς με πολλούς προμηθευτές που απλά κερδοσκοπούν και δεν προσφέρουν τίποτα στη λειτουργία του ηλεκτροδοτικού συστήματος, τις διάφορες ακατανόητες ρήτρες  που περιέχονταν στα “ψιλά γράμματα” των συμβάσεων των “εναλλάκτικών προμηθευτών” και ήδη τυποποιήθηκαν στη ρήτρα αναπροσαρμογής και από την 1η Νοεμβρίου 2020  την εφαρμογή του target model, βάσει του οποίου λειτουργούν τέσσερεις συνολικά αγορές, οι τρεις  από το Χρηματιστήριο Ενέργειας  (Αγορά Επόμενης Ημέρας,  Ενδοημερήσια Αγορά,  Ενεργειακή Χρηματοπιστωτική Αγορά) και μια από τον ΑΔΜΗΕ ( η Αγοράς Εξισορρόπησης) και έχει πραγματοποιηθεί η σύζευξη τιμών (coupling) της ελληνικής χονδρικής αγοράς με τις Αγορές Επόμενης Ημέρας της Ιταλίας, της Βουλγαρίας και της Σλοβενίας.

Όλα αυτές οι διαρθρωτικές αλλαγές οδήγησαν στην αύξηση της  τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος  κατά περίπου 150% την περίοδο 2005 -2016 και εν συνεχεία - με τη λειτουργία του target model - στους τωρινούς ληστρικούς λογαριασμούς, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις φθάνουν ή και ξεπερνούν έναν μηνιαίο μισθό. Και οι συνέπειες αυτές δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν. Με τα μέτρα που λήφθηκαν από το 1999 μέχρι το 2011 το ηλεκτροδοτικό μας σύστημα, το οποίο είχε φτιαχτεί με χρήματα του ελληνικού λαού,  παραχωρήθηκε στις αγορές, ενώ ο έλεγχος της λειτουργίας του ανατέθηκε στη ΡΑΕ, που επί της ουσίας λογοδοτεί σε ένα κοινοτικό όργανο, τον  «Οργανισμό Συνεργασίας Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (“Agency for the Cooperation of Energy Regulators” - ACER) και όχι στην ελληνική κυβέρνηση.

Ωστόσο, με τη λειτουργία  του Χρηματιστηρίου Ενέργειας βάσει του “μοντέλου στόχου” (“target model”)  επήλθαν ακόμη μεγαλύτερες και ριζικότερες αλλαγές. Έκτοτε δεν έχουμε να κάνουμε με μια “απελευθερωμένη” εθνική αγορά, στην οποία η κυβέρνηση  έχει τη δυνατότητα να παρεμβαινει διορθωτικά ( αν βεβαίως διαθέτει την πολιτική βούληση), καθώς  το ηλεκτροδοτικό μας σύστημα μετατράπηκε σε τμήμα της “ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς” που οι κανόνες λειτουργίας της καθορίζονται κεντρικά από την Κομισιόν και τους ευρωτεχνοκράτες που την περιβάλλουν. Η μετατροπή αυτή συνεπάγεται τα εξής:

–        Ότι  η δυνατότητα διορθωτικής παρέμβασης της κυβέρνησης περιορίζεται στην εξεύρεση λύσεων βάσει του κρατικού προϋπολογισμού.

–         Ότι χρειάζεται έγκριση της Κομισιόν για να τροποποιηθούν οι κανόνες λειτουργίας  αυτής της αγοράς και

–         ότι όσο η Κομισιόν αδιαφορεί για τις αυξήσεις των τιμών ενέργειας,  οι κερδοσκόποι της αγοράς μπορούν να αισχροκερδούν “νόμιμα” και να ισχυρίζονται με θράσος ότι “πρόκειται για αγορά που λειτουργεί με συγκεκριμένο μοντέλο χρηματιστηριακό και πανευρωπαϊκό που δεν παραβιάζεται”[v].

Συμπερασματικά,  είναι η “ευρωπαϊκή πορεία” της χώρας μας που οδήγησε σε τεράστιες αυξήσεις της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος μεχρι το 2016 και  είναι η ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος, δηλαδή η παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στα ευρωπαϊκά όργανα, που επέφερε το τελειωτικό χτύπημα και οδήγησε στους ληστρικούς λογαριασμούς και στα δεινά που υφιστάμεθα σήμερα.


Οι υπεύθυνοι της αναμόρφωσης  του ηλεκτροδοτικού συστήματος της χώρας

Κατ' αρχάς, είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι η αποκλειστική ευθύνη για τους ληστρικούς λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος ανήκει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθώς επί της υπουργίας Χατζηδάκη ξεκίνησε η λειτουργία του Χρηματιστηρίου Ενέργειας. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι ευθύνεται το ίδιο η νυν κυβέρνηση με την προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ και σχεδόν κανείς δεν επιρρίπτει ευθύνες στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων και το ΚΚΕ. Αν ωστόσο δούμε προσεκτικότερα την πορεία που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση, θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στις δύο τελευταίες κυβερνήσεις, ούτε αποκλειστικά στα κόμματα που κυβένησαν για τους εξής  λόγους:

Πρώτον: Γιατί το Χρηματιστήριο Ενέργειας είναι το επιστέγασμα της ριζικής αναμόρφωσης του ηλεκτροδοτικού συστήματος της χώρας μας, η οποία συντελέσθηκε σταθερά και με σχέδιο την τελευταία εικοσαετία και το σχέδιο αυτό εξυπηρετήθηκε με συνέπεια και προθυμία από όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις που αγνόησαν επιδεικτικά τις καταστροφικές συνέπειες που από νωρίς εκδηλώθηκαν.

Δεύτερον: Γιατί τέτοιου είδους μακρόχρονιες ριζικές αλλαγές δεν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς τη συναίνεση ολόκληρου του πολιτικού κόσμου, η οποία (συναίνεση) δεν είναι ανάγκη να εκδηλώνεται ρητά ως συγκατάνευση και μπορεί να συγκαλυφθεί με πολλούς τρόπους (π.χ να εμφανίζεται ως ηχηρή διαφοροποίηση σε επιμέρους επουσιώδη σημεία μαζί με σιωπηρή παραδοχή του πυρήνα των αλλαγών, ως “σιγή ασυρμάτου” ώστε οι αλλαγές και τα μέτρα να εφαρμόζονται χωρίς δημόσια συζήτηση, ως “αποσυσχέτιση” των αλλαγών από τα αποτελέσματά τους, ώστε να μην είναι ορατές οι καταστροφικές τους συνέπειες ή ακόμη και ως καταγγελτικός μαξιμαλισμός , ώστε πρακτικά να καθίσταται αδύνατη κάθε αντίδραση).

Όσον αφορά την ευθύνη των κυβερνήσεων της τελευταίας εικοσαετίας, αρκεί να βάλουμε σε χρονολογική σειρά τα μέτρα που εφαρμόστηκαν, για να διαπιστώσουμε  ότι όλες ανεξαιρέτως ακολούθησαν με συνέπεια την “ευρωπαϊκή πορεία” προς την ενοποίηση και η διαφοροποίησή τους έγκειται  σε ζητήματα που αφορούν είτε στην ταχύτητα εφαρμογής των μεταρρυθμιστικών μέτρων, είτε στη διαχείριση των προβλημάτων που δημιούργησε η εφαρμογή τους.  Στα πρώτα σαφώς εντάσσεται η κριτική που ασκεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ως προς τη “βίαιη απολιγνιτοποίηση” σε αντίθεση με την πολιτική της “ομαλής απολιγνιτοποίησης” που αυτός ακολούθησε όταν ήταν στην κυβέρνηση, ενώ στα δεύτερα - δηλαδή στη διαχείριση των προβλημάτων που προκαλεί η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων - εντάσσεται η τύχη της ΔΕΗ και ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει εντός της απελευθερωμένης αγοράς. Το τελευταίο αυτό θέμα αποτελέσε αιτία οξύτατων αντιπαραθέσεων:

- Το 2014 για το σχέδιο της κυβερνησης Σαμαρά για τη “μικρή ΔΕΗ ”, το οποίο προέβλεπε τη δημιουργία μιας νέας εταιρείας, στην οποία θα εκχωρείτο το 30% του παραγωγικού δυναμικού και του πελατολογίου της ΔΕΗ προκειμένου να διατεθει μέσω διεθνούς διαγωνισμού σε ιδιώτες επενδυτές. Το σχέδιο αυτό, το οποίο απαντούσε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης στο διπλό “πρόβλημα” του μονοπωλίου των λιγνιτών από τη ΔΕΗ και το άνοιγμα της λιανικής, ψηφίστηκε μεν, αλλά δεν εφαρμόσθηκε λόγω της εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ το 2015.

-Το 2018 για το νομοσχέδιο της “αποεπένδυσης” που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για την πώληση των λιγνιτικών μονάδων της Μελίτης Φλώρινας και της Μεγαλόπολης Αρκαδίας, το οποίο ήταν η απάντηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο ακόμη άλυτο “πρόβλημα” του μονοπωλίου της ΔΕΗ στους λιγνίτες. Κι αυτό ψηφίσθηκε, αλλά επίσης δεν εφαρμόσθηκε και ήδη οι μονάδες αυτές έχουν επιστρέψει στα περιουσιακά στοιχεία της ΔΕΗ.

- Το 2021 για την Αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου (ΑΜΚ)  της ΔΕΗ κατά 750 εκατομμύρια ευρώ, στην οποία -  με απόφαση του Υπερταμείου, στο οποίο παραχώρησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τη ΔΕΗ -  δεν  συμμετείχε το Δημόσιο με αποτέλεσμα τη μείωση του ποσοστού του από 51,23% σε 34,12%.


Οι αντιπαραθέσεις αυτές, παρότι οξύτατες, ήταν ελάχιστα ουσιαστικές  για τους εξής λόγους:

(α) Γιατί το ενδιαφέρον των πολιτικών κομμάτων για την τύχη της ΔΕΗ εκδηλώθηκε πολύ όψιμα και συγκεκριμένα καθυστέρησε πάνω από μια δεκαετία.  Οι αποφάσεις που καθόρισαν το μέλλον της  και εγκαθίδρυσαν τη λειτουργία της απελευθερωμένης αγοράς λήφθησαν στα τέλη του 20ου αιώνα και άρχισαν να υλοποιούνται την πρώτη δεκαετία του 21ου, με κυριότερη από αυτές τον λειτουργικό και νομικό διαχωρισμό της ΔΕΗ από τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής, τα οποία  αποτελούν τεράστιες επενδύσεις που έγιναν με χρήματα του ελληνικού λαού.  Όταν πλέον το 2014 άνοιξε  η συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ , αφορούσε την τύχη των τμημάτων που είχαν απομείνει (παραγωγή, προμήθεια), ενώ μέσω του διαχωρισμού της είχε ήδη διαμορφωθεί η “απελευθερωμένη” αγορά με τη λειτουργία του συστήματος mandatory pool, η Ελλάδα, αν και στη μέγγενη των μνημονίων, είχε καταστεί eldorado για τους επενδυτές ΑΠΕ και το ηλεκτρικό ρεύμα είχε γίνει ήδη πανάκριβο.

(β) Γιατί στις αντιπαραθέσεις αυτές – παρά τις μεγαλοστομίες που λέγονταν – δεν αμφισβητήθηκαν ούτε κατ' ελάχιστο οι μεταρρυθμίσεις που είχαν ήδη συντελεσθεί και θεωρούνταν δεδομένες από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

(γ) Γιατί  αποσκοπούσαν σε μικροκομματικά οφελη, όπως ξεκάθαρα αποδείχθηκε από την εναλλαγή ρόλων που ακολούθησε, η οποία ανέδειξε τη ρηχότητα αλλά και τη γελοιότητα της πολιτικής μας ζωής. Έτσι, στην αντιπαράθεση του 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση κατηγορούσε την κυβέρνηση Σαμαρά για “εθνικό έγκλημα” και ξεπούλημα της ΔΕΗ, το 2018 η Ν.Δ. (με αγορητή τον Σκρέκα) κατηγόρησε για το ίδιο έγκλημα την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το 2021 οι ρόλοι πάλι άλλαξαν και ο ΣΥΡΙΖΑ με την ίδια φρασεολογία κατηγόρησε την κυβέρνηση για την ΑΜΚ που μείωσε το ποσοστό του δημοσίου, η οποία – σημειωτέον - αποφασίστηκε από το Υπερταμείο, στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση παραχώρησε τη ΔΕΗ.

Με άλλα λόγια,  οι αντιπαραθέσεις αυτές αποτελούν εφαρμογή της τακτικής της ηχηρής διαφοροποίησης σε επιμέρους σημεία και της σιωπηρής παραδοχής του πυρήνα των αλλαγών και πολύ δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκαν ως κάλπικες από το ΚΚΕ. Ωστόσο “κάλπικος” θα πρέπει να χαρακτηρισθεί κι ο αντιευρωπαϊσμός του ΚΚΕ, γιατι όπως δείχνουν τα γεγονότα εξαντλείται σε αντιευρωπαϊκή ρητορεία και απαρίθμηση των “σταδίων απελευθέρωσης”, ενώ συμμετέχει ενεργά στην επιχείρηση αποσιώπησης και συγκάλυψης των συνεπειών της νέας ενοποίησης.


Η στάση του μόνου “αντιευρωπαϊκού” κόμματος της ελληνικής βουλής απέναντι στην ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος

Το ΚΚΕ, όπως καυχιέται, είναι το μόνο κόμμα της ελληνικής βουλής που καταψήφισε τη συνθήκη του Μάαστριχτ. Συνεπώς η στάση του απέναντι στις “ενοποιήσεις” έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, γιατί είναι το μόνο κόμμα με σταθερή παρουσία στη βουλή, το οποίο υποτίθεται ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά και να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό για τις ευρωπαϊκές πολιτικές και τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών κέντρων.

Ωστόσο το ΚΚΕ, όχι μόνο δεν προειδοποίησε τον ελληνικό λαό για την ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος και δεν προσπάθησε να την αποτρέψει πριν πραγματοποιηθεί, αλλά συνειδητά υποβάθμισε το θέμα αυτό και συνεχίζει να το υποβαθμίζει μέχρι σήμερα. Χαρακτηριστική είναι η στάση του το 2018, κατά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν  η ίδρυση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας. Τότε, θεώρησε ως μέγιστης σημασίας θέμα την αλλαγή του ποσοστού απαρτίας των γενικών συνελεύσεων των πρωτοβάθμισων σωματείων από το 1/3 που ήταν μέχρι τότε, στο 1/2 όταν αφορά την κήρυξη απεργίας και έριξε όλο το βάρος της αντιπαράθεσης στη διάταξη αυτή, ενώ υποβάθμισε το θέμα της ίδρυσης του Χρηματιστηριου ενέργειας και δεν αναφέρθηκε κάν στην ένταξη της χώρας μας στην Ενιαία Ευρωπαϊκή Αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας[vi]. 

Η σύγκριση της σοβαρότητας των δύο αυτών θεμάτων κατατάσσει την ηγεσία του ΚΚΕ ή στους ανόητους ή στους πονηρούς υποκριτές. Το πρώτο όμως πολύ δύσκολο να ισχύει καθώς η ηγεσία του ΚΚΕ και τις διαστάσεις των αλλαγών που έρχονταν γνώριζε και τις συνέπειες - κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές – της ενοποίησης του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος αντιλαμβανόταν[vii]. Συνεπώς  θα πρέπει να δεχθούμε ότι ισχύει το δεύτερο. Ότι δηλαδή η ηγεσία του ΚΚΕ, γνωρίζοντας τις συνέπειες και θέλοντας να αποφύγει ουσιαστικές αντιπαραθέσεις,  προτίμησε να ακολουθήσει την τακτική της “σιγής ασυρμάτου” για το Χρηματιστήριο Ενέργειας και γι' αυτό υποβάθμισε συνειδητά τη σοβαρότητά του, συνεχίζοντας να μιλά για ένα ακόμη στάδιο “ιδιωτικοποίησης” και “απελευθέρωσης”.

Το παραπάνω συμπέρασμα ενισχύεται και από το ακόλουθο χαρακτηριστικό στο δημόσιο λόγο του: Το ΚΚΕ αποφεύγει συστηματικά και σταθερά τη χρήση των όρων  “ενοποίηση”, “ενεργειακή ένωση” και “Ενιαία ευρωπαϊκή Αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας”, παρότι η “ενεργειακή ένωση” είναι  πραγματικότητα και η ενιαία αγορά ηλεκτρικής ενέργειας που έχει δημιουργηθεί στηρίζεται σε κοινό μοντέλο λειτουργίας και σε σύζευξη (ενοποίηση) των τιμών μεταξύ των εθνικών αγορών. Προφανώς αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι όροι αυτοί αφενός προκαλούν δυσάρεστους συνειρμούς γιατί παραπέμπουν στις καταστροφικές συνέπειες της Οικονομικής και Νομισματικής Ενοποίησης για τη χώρα μας, αφετέρου δημιουργούν καθήκοντα σύγκρουσης που θέλει να αποφύγει το ΚΚΕ και γι' αυτό υποβαθμίζει το θέμα της υιοθέτησης του target model, θεωρώντας το ως συνέχεια και στάδιο της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Και οι  παραπάνω διαπιστώσεις δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν.Το  ΚΚΕ, παρά την αντιευρωπαϊκή του ρητορεία, σε κρίσιμες στιγμές πήρε θέση υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, όπως φαίνεται από τις χαρακτηριστικές  δηλώσεις της πρώην Γενικής Γραμματέως του, Αλέκας Παπαρήγα το 2012, ότι “είτε με ευρώ, είτε με δραχμή, ο λαός είναι χρεοκοπημένος” και ότι “η λύση έξω από το ευρώ στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική”[viii].  Η στάση αυτή μάλιστα δεν είναι περιστασιακή. Σύμφωνα με την πολιτική απόφαση του 20ου Συνεδρίου του[ix], η αποδέσμευση από την Ε.Ε πρέπει να γίνει ταύτόχρονα με τη “λαϊκή εξουσία” και μάλιστα χωρίς ενδιάμεσα στάδια, καθώς στην ίδια απόφαση διευκρινίζεται ότι “η καπιταλιστική Ελλάδα με «εθνικό νόμισμα» δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού”.

Εν ολίγοις, το συμπέρασμα είναι ότι το ΚΚΕ έχει παραπέμψει στις “ελληνικές καλένδες” το ζήτημα της αποδέσμευσης από την Ε.Ε  και είναι συνυπεύθυνο όχι μόνο για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, αλλά και για την ευτέλεια και την αναξιοπιστία της πολιτικής ζωής της χώρας μας λόγω της υποκρισίας του και της συγκαλυμμένης συναίνεσής του.

Oι προτάσεις των κομμάτων για την αντιμετώπιση των ληστρικών λογαριασμών

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ[x]

Περιλαμβάνει τα ακόλουθα πέντε “άμεσα” (όπως τα χαρακτηρίζει) μέτρα:

–        Επιβολή πλαφόν για ένα χρόνο στα τιμολόγια της ΔΕΗ και  μετατροπή των κυμαινόμενων σε σταθερά συμβόλαια.

–        Επιβολή από τη ΡΑΕ πλαφόν στην Αγορά Επόμενης Ημέρας.

–        Μεγάλη μείωση του πλαφόν στη ρήτρα αναπροσαρμογής του 100% και  μετατροπή όλων των συμβολαίων υποχρεωτικά σε σταθερά.

–        Ενεργοποίηση της προθεσμιακής αγοράς και

–        Μείωση του ΕΦΚ και του ΦΠΑ.

Από τα μέτρα αυτά , τα τρία πρώτα  (επιβολή πλαφόν στα τιμολόγια της ΔΕΗ, επιβολή πλαφόν από τη ΡΑΕ στην Αγορά Επόμενης Ημέρας και  μετατροπή όλων των συμβολαίων υποχρεωτικά σε σταθερά) μόνο “άμεσα” δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν.  Συνιστούν ρυθμιστικές παρεμβάσεις στους κανόνες της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας που δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της κυβέρνησης  και για να εφαρμοσθούν θα πρέπει να τα εγκρίνει η Κομισιόν και επιπλέον να συναινέσουν οι άλλοι εμπλεκόμενοι φορείς  ( ΡΑΕ,   ΔΕΗ,  Υπερταμείο στο οποίο έχει ενταχθεί η ΔΕΗ  και  Χρηματιστήριο Ενέργειας).

Το τέταρτο μέτρο (ενεργοποίηση της προθεσμιακής αγοράς) επίσης δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία της κυβέρνησης και για την εφαρμογή του θα πρέπει να συναινέσει το Χρηματιστήριο Ενέργειας, καθως με δική του εισήγηση έχουν επιβληθεί από τη ΡΑΕ περιορισμοί στη σύναψη διμερών συμβολαίων . Η  αιτιολογία γι' αυτούς τους περιορισμούς, οι οποίοι  αποτελούν βασικό παράγοντα της αύξησης της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας, είναι ότι “αν εκτός από τις ΑΠΕ που μπαίνουν κατά προτεραιότητα στο σύστημα κατά ποσοστό 20 – 25%, προστεθούν κατά 80% και διμερή συμβόλαια, τότε η αγορά πρακτικά εξαφανίζεται”. 

Το πέμπτο μέτρο (μείωση του ΕΦΚ και του ΦΠΑ) είναι το μόνο που δεν συνιστά  ρυθμιστική παρέμβαση και τουλάχιστον ως προς το σκέλος του  συντελεστή ΕΦΚ  ανήκει στην αρμοδιότητα της κυβέρνησης, ωστόσο δύσκολα μπορεί να γίνει πιστευτό ότι η ελληνική κυβέρνηση (όποια κι αν είναι αυτή) θα προχωρήσει στη μείωσή τους, χωρίς να έχει την έγκριση της Κομισιόν.

Συμπερασματικά, τα μέτρα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης και η ουσία που συνειδητά αποκρύπτει είναι ότι για να εφαρμοσθούν χρειάζεται είτε έγκριση,  είτε σύγκρουση με την Κομισιόν και τους άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Όσον αφορά δε τη σύγκρουση, δύσκολο να υποτεθεί ότι είναι στον προσανατολισμό του καθώς η βασική κριτική που έχει απευθύνει μέχρι τώρα στην Κομισιόν για το θέμα της διαχείρισης της ενεργειακής κρίσης είναι ότι “την βρήκε απροετοίμαστη”.

 Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛ[xi]

Το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛ  προτείνει την επιβολή πλαφόν 10% στη λιανική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας σε σχέση με αυτά που πλήρωναν οι καταναλωτές πριν ξεκινήσει η ενεργειακή κρίση, την  έναρξη της οποίας τοποθετεί χρονικά την 1.5.2021. Επίσης η πρότασή του περιλαμβάνει την απαγόρευση διακοπής ρεύματος σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, στην περίπτωση που τους επιβάλλεται χρέωση που υπερβαίνει το πλαφόν του 10%, καθώς και τη δυνατότητα ρύθμισης σε 240 δόσεις για τα χρέη που έχουν συσσωρευτεί από λογαριασμούς ρεύματος από 1.5.2021.

Το “θετικό” αυτής της πρότασης, όπως τη διαφημίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛ., Νίκος Ανδρουλάκης, είναι ότι είναι άμεσα εφαρμόσιμη γιατί “το πλαφόν στη λιανική τιμή” είναι στην εργαλειοθήκη της Κομισιόν και δεν χρειάζεται ειδική έγκριση, όπως το πλαφόν στη χονδρική και όπως υποστηρίζει, “το μόνο που μένει είναι να μάθει ο καταναλωτής πως θα επιμεριστεί το κόστος μεταξύ του καταναλωτή, του κράτους και των παραγωγών”[xii].

Συμπερασματικά η πρόταση αυτή κινείται στο ίδιο πλαίσιο με την κυβέρνηση και προτείνει μια διαφορετική εκδοχή των δικών της μέτρων ελάφρυνσης.

Η πρόταση του ΜΕΡΑ 25[xiii]

Το ΜΕΡΑ25 με τροπολογία που κατέθεσε στις 6.4.2022 πρότεινε να ανασταλούν έως τις 30.6.2022 οι διακοπές στην παροχή ηλεκτροδότησης λόγω οφειλών σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις βάσει εισοδηματικών κριτήρίων, ενώ, από το βήμα της βουλής,  στήριξε το αίτημα της πρωτοβουλίας πολιτών "Ρεύμα για όλους" για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με μοναδικό ερώτημα την κατάργηση ή όχι του Χρηματιστηρίου Ενέργειας[xiv].

Το ενδιαφέρον στη θέση του ΜΕΡΑ25 είναι ότι εντοπίζει το πρόβλημα στη λειτουργία καρτέλ από τέσσερεις ολιγάρχες[xv] (Μυτιληναίο, Βαρδινογιάννη, Λάτση και Περιστέρη, μαζί με την CVC Capital που ελέγχει την ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ) και στην κυβέρνηση, και όχι στην ενοποίηση, την οποία  αγνοεί στον πολιτικό του λόγο. Ωστόσο, αν υποτεθεί ότι η χώρα μας ξαφνικά αποκτούσε φιλολαϊκή κυβέρνηση, το κύριο πρόβλημά της για να βρει λύση στους ληστρικούς λογαριασμούς δεν θα ήταν οι ολιγάρχες της ενέργειας, τους οποίους θα μπορούσε να “ξεδοντιάσει” με νομοθετική ρύθμιση, αλλά η σύγκρουσή της με την Κομισιόν και τους εμπλεκόμενους φορείς που δεν θα της αναγνώριζαν αυτήν την αρμοδιότητα.

Συμπερασματικά, το ΜΕΡΑ25 αποσιωπά το πρόβλημα που δημιουργεί η ενοποίηση, κι αυτό εξηγείται από το γεγονός  ότι ανήκει στους ένθερμους υποστηρικτές της πράσινης ανάπτυξης και της  ενεργειακής πολιτικής της Κομισιόν.

Η πρόταση του ΚΚΕ[xvi]

Το ΚΚΕ, σε αντίθετη κατεύθυνση από το ΜΕΡΑ25, εστιάζει την κριτική του στην “Ευρωενωσιακή πολιτική της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας” και την “πράσινη μετάβαση” και τα μέτρα που προτείνει είναι:

–        Η άμεση και πλήρης επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων, χωρίς τις δεσμεύσεις του χρηματιστηρίου ρύπων, που αυξάνουν τεχνητά την τιμή του λιγνίτη.

–        Η κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας.

–        Η απόσυρση της χώρας από τις κυρώσεις της ΕΕ προς τη Ρωσία.

Επίσης  με τροπολογία που κατέθεσε στις 6.5.2022 σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας ζήτησε να καταργηθούν “τώρα”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: 1) Η ρήτρα αναπροσαρμογής, 2) το Χρηματιστήριο Ενέργειας, 3) το ειδικό τέλος για τη Μείωση Εκπομπών Αερίων Ρύπων,  4) ο ΦΠΑ και οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης στις υπηρεσίες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος.

Ωστόσο και το ΚΚΕ παραλείπει οποιαδήποτε αναφορά στην ενοποίηση και στα προβλήματα που δημιουργεί, με συνέπεια ο πολιτικός του λόγος να στερείται αιχμής και η αντιευρωπαϊκή ρητορεία του να μήν είναι παρά κούφια λόγια. Πρόκειται για την εφαρμογή της τακτικής του καταγγελτικού μαξιμαλισμού, η οποία δείχνει μεν τον στόχο, αλλά όχι τον δρόμο για να φθάσουμε σ' αυτόν, με συνέπεια ο στόχος να φαίνεται άπιαστος και κάθε προσπάθεια για την προσέγγισή του μάταιη και μόνο για την τιμή των όπλων.

Η πρόταση της “Ελληνικής Λύσης”

Τέλος η  πρόταση της “Ελληνικής Λύσης”, η οποία έχει διατυπωθεί αποσπασματικά,  περιλαμβάνει την άμεση εξόρυξη υδρογονανθράκων, την επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων και την κατασκευή πυρινικών εργοστασίων, ενώ δεν γίνεται καμια αναφορά στην ενοποίηση και στις περιορισμένες δυνατότητες παρέμβασης της ελληνικής κυβέρνησης στο πρόβλημα των ληστρικών λογαριασμών.

Συμπερασματικά, οι παραπάνω προτάσεις, οι οποίες λογικά θα αποτελέσουν μέρος του προγράμματος κάθε κόμματος στις επικείμενες εκλογές, εξυπηρετούν πρωτίστως επικοινωνιακούς στόχους. Τα κύρια χαρακτηριστικά τους είναι ο κενός περιεχομένου πολιτικός λόγος και η αποδοχή της υποτέλειας στα ευρωπαϊκά κέντρα. Τα χαρακτηριστικά αυτά μαζί με την έλλειψη οράματος για ένα καλύτερο μέλλον αποτελούν τα τρία κύρια προβλήματα της πολιτικής ζωής της χώρας μας, τα οποία απονομιμοποιούν στη συνείδηση ολοένα και μεγαλύτερης μερίδας των πολιτών την πολιτική και τα κόμματα.


Συνοψίζοντας:

1.      Χάρη στα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης για την ελάφρυνση των καταναλωτών ηλεκτρικού ρεύματος, η συζήτηση μεταφέρθηκε από τις έκτακτες συνθήκες (ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση, πόλεμος στην Ουκρανία) που υποτίθεται ότι ευθύνονταν για τις αυξήσεις στην τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, στην πραγματική αίτια των ληστρικών λογαριασμών που είναι  η λειτουργία του Χρηματιστηρίου Ενεργειας βάσει του “μοντέλου στόχου” (target model).

2.      Με τη λειτουργία του μοντέλου στόχου  έγινε η ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος , η οποία αποτελεί το επιστέγασμα των μεταρρυθμίσεων  που συντελέσθηκαν την τελευταία εικοσαετία και οδήγησαν στην αύξηση της  τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος  κατά περίπου 150% την περίοδο 2005 -2016 και εν συνεχεία - με τη λειτουργία του target model - στους τωρινούς ληστρικούς λογαριασμούς.

3.      Με την ενοποίηση  παραχωρήθηκε στην Κομισιόν η αρμοδιότητα να καθορίζει τους κανόνες λειτουργίας του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος,  με συνέπεια  η κυβέρνηση να έχει – θεσμικά και πρακτικά  – περιορισμένες δυνατότητες παρέμβασης (επί της ουσίας μόνο όσες τις επιτρέπει  ο κρατικός προϋπολογισμός) και να πρέπει να λάβει άδεια από την Κομισιόν, προκειμένου να  εφαρμοσθούν στοιχειώδη μέτρα ελάφρυνσης για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

4.      Συμπερασματικά το πρόβλημα των ληστρικών λογαριασμών είναι ουσιαστικά πρόβλημα εθνικής κυριαρχίας και τα πραγματικά αίτια του αποσιωπώνται από όλα τα κόμμάτα για να μην αμφισβητηθεί η “ευρωπαϊκή” πορεία της χώρας.


Τα αίτια της κακοδαιμονίας της χώρας μας:  Παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας – εξευρωπαϊσμός και υποτέλεια

Τα ολέθρια αποτελέσματα των ενοποιήσεων

Η ενοποίηση του ηλεκτροδοτικού μας συστήματος δεν είναι η πρώτη ενοποίηση με ολέθρια αποτελέσματα. Από την ένταξή μας στην Ε.Ε (τότε ΕΟΚ) μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές ενοποιήσεις με παρόμοιες συνέπειες, των οποίων όμως τα ολέθρια αποτελέσματα δεν συζητήθηκαν καθόλου ή δεν συζητήθηκαν επαρκώς, είτε γιατί πραγματοποιήθηκαν την εποχή που η “ευρωπαϊκή ιδέα” ενέπνεε  αισιοδοξία για την ανάπτυξη της  ελληνικής οικονομίας και θεωρήθηκαν αναγκαία θυσία για τον “εκσυγχρονισμό” της χώρας, είτε γιατί ουδέποτε μελετήθηκαν, είτε τέλος γιατί συνειδητά δεν συνδέθηκαν με την κακή πορεία της οικονομίας, προκειμένου να μην επηρεάσουν αρνητικά την “ευρωπαϊκή πορεία” ενοποίησης.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι:  Η τελωνειακή ενοποίηση, η οποία οδήγησε σε μαρασμό παραδοσιακούς κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, στην αποβιομηχάνιση και σε απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας. Η εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, η οποία μετέτρεψε τη χώρα από εξαγωγέα σε εισαγωγέα αγροτικών προϊόντων[xvii]. Η εφαρμογή του ΦΠΑ, η οποία οδήγησε στην αύξηση των ενδοκοινοτικών εισαγωγών και στη μετατροπή βιοτεχνιών σε εισαγωγείς με απώλεια πάλι θέσεων εργασίας. Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση, η οποία αποτέλεσε την χαριστική βολή για την ελληνική οικονομία και τελικά οδήγησε στη χρεοκοπία. Η  “απελευθέρωση” των επαγγελμάτων, η οποία υποτίθεται ότι θα οδηγούσε στην αύξηση του ΑΕΠ και το μόνο ορατό αποτέλεσμά της  ήταν η φτωχοποίηση επιστημόνων και ελεύθερων επαγγελματιών.

Οι ολέθριες συνέπειες της “ευρωπαϊκής πορείας” καταγράφονται στην έκθεση Πισσαρίδη[xviii], η οποία κατά λέξη αναφέρει :  “..... Η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε έντονα την περίοδο 1961 -1980 με πραγματικό ετήσιο ρυθμό που ξεπέρασε το 6,5%, την οποία ακολούθησε μια περίοδος βραδείας ανάπτυξης 1981 – 1994 με μέσο ετήσιο ρυθμό γύρω στο 0,8%. Στη συνέχεια η σύγκλιση τα πρώτα χρόνια ένταξης στη νομισματική ένωση σηματοδότησαν μια περίοδο ταχείας, αλλά μη διατηρήσιμης μεγέθυνσης με μέσο ετήσιο ρυθμό στο 3,5%, την οποία διαδέχθηκε η περίοδος της ελληνικής κρίσης χρέους από το 2009 με μέσο ρυθμό ετήσιας συρρίκνωσης γύρω στο -2,2%....” .Ωστόσο  η Επιτροπή Πισσαρίδη δεν θέλει να δει την πραγματικότητα κι όπως εύστοχα σχολιάζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας[xix], “....Η Επιτροπή αντιλαμβάνεται την τεράστια αυτή διαφορά ως μια απόδειξη της αδυναμίας της Ελλάδας να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που πρόσφερε η ένταξη στην ΕΕ το 1981.Η πιθανότητα να συμβαίνει το αντίθετο δεν απασχολεί καθόλου την Επιτροπή. Οποιοσδήποτε καλόπιστος οικονομολόγος βλέποντας τη σύγκριση θα σκεφτόταν ότι το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ και ΟΝΕ, αντί να προσφέρει ευκαιρίες, ίσως να συνέβαλε στην αντιστροφή της προηγούμενης αναπτυξιακής δυναμικής. Η ένταξη σηματοδότησε την απαρχή μιας αποτυχίας ιστορικού μεγέθους που θα καθορίσει την πορεία της Ελλάδας τις επόμενες δεκαετίες....”

Και πράγματι πρόκειται για μια αποτυχία ιστορικού μεγέθους, η οποία οφείλεται στην απαρέγκλιτη   προσήλωση του πολιτικού κόσμου στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και στον “εξευρωπαϊσμό”, με ολέθριες συνέπειες για τον ελληνικό λαό.

Ο “εξευρωπαϊσμός” της πολιτικής ζωής

Ο όρος “εξευρωπαϊσμός” (europeanization) χρησιμοποιείται για να συνοψίσει τις επιπτώσεις της ευρωπαϊκής ενοποίησης πάνω στις βασικές εθνικές πολιτικές[xx] και υποδηλώνει τη διαδικασία κατά την οποία οι πολιτικές σε εθνικό επίπεδο διαμορφώνονται από ευρωπαϊκά όργανα[xxi]. Στη χώρα μας ο “εξευρωπαϊσμός” ταυτίστηκε με τον “εκσυγχρονισμό”, το γνωστό ιδεολόγημα της κυβέρνησης Σημίτη, ο οποίος προωθήθηκε ως τεχνοκρατικό σχέδιο που υποτίθεται ότι αποσκοπούσε στη βελτίωση των υποδομών της χώρας, παρά σε κοινωνικοπολιτικούς μετασχηματισμούς.

Η διαδικασία του  “εξευρωπαϊσμού” ξεκίνησε με αργό ρυθμό τη δεκαετία του 1980 και επιταχύνθηκε την επόμενη δεκαετία. Mε το πρόσχημα του “εκσυγχρονισμού” από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 η χώρα μπήκε στον “αυτόματο πιλότο” με την πορεία της να καθορίζεται από τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων, το νομοθετικό έργο της βουλής να αφορά κατά κύριο λόγο τη μεταφορά ευρωπαϊκών οδηγιών και κατευθύνσεων στην εθνική νομοθεσία  και  οι κυβερνήσεις να περιορίζονται σε διαχειριστικό – διεκπεραιωτικό ρόλο[xxii]. Σταδιακά η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των δύο μεγαλύτερων κομμάτων (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ)  εκφυλίσθηκε σε ανταγωνισμό ποιο κόμμα εκπροσωπεί και εφαρμόζει αποτελεσματικότερα την ευρωπαϊκή πολιτική  και τελικά, μπροστά στον “κίνδυνο” εκτροπής από την ευρωπαϊκή πορεία, εξελίχθηκε σε πλήρη σύγκλίση και τα οδήγησε σε συγκυβέρνηση.

Βασικό εργαλείο για την αποδοχή του “εξευρωπαϊσμού” από τον πολιτικό κόσμο ήταν οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, ιδιαίτερα αυτές που δίνονταν στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων. Με τα κεφάλαια αυτά, τα οποία διαχειρίστηκαν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα για να διατηρούν την εκλογική τους πελατεία και να εναλάσσονται στην κυβέρνηση,  εκμαυλίστηκαν συνειδήσεις, στήθηκε το ιδεολόγημα ότι η Ελλάδα “αποτελεί και θα αποτελεί καθαρό λήπτη κοινοτικών χρημάτων” , φτιάχτηκαν νέα “τζάκια” και δημιουργήθηκε  στρατιά “Ευρωπαίων πολιτών” που διορίσθηκαν σε καίριες θέσεις για να στηρίξουν το αφήγημα της “ισχυρής Ελλάδας του ευρώ”, το οποίο αποδείχθηκε ολέθριο για την ελληνική κοινωνία. Η κύρια ευθύνη προφανώς ανήκει στα “κόμματα εξουσίας”, ωστόσο μέρος αυτής αναλογεί και  στα υπόλοιπα κόμματα,  είτε γιατί συμμετείχαν ενεργά στη στήριξη του εν λόγω αφηγήματος λόγω αλληθωρισμού και μικρότερων αλλά σημαντικών απολαβών, είτε γιατί το ανέχθηκαν προς αποφυγή συγκρούσεων (ΚΚΕ).

Τα παραπάνω αφηγήματα κατέρρευσαν θεαματικά με τα μνημόνια, ωστόσο η “βρώμικη” δουλειά είχε γίνει, ο “εξευρωπαϊσμός” ρίζωσε  και μέχρι σήμερα κυριαρχεί.

Μνημόνια – συναίνεση ή “κατοχή”

Πολλοί εντοπίζουν την απαρχή της απώλειας  εθνικής κυριαρχίας στα μνημόνια και  μιλούν για “κατοχή”. Ωστόσο όσοι  πρεσβεύουν αυτήν την άποψη δεν λαμβάνουν υπόψη τους ότι (α) η  παραχώρηση  εθνικής κυριαρχίας (ή κυριαρχικών αρμοδιοτήτων)  ξεκίνησε με την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε (τότε ΕΟΚ) και τις επάλληλες ενοποιήσεις, (β) ο “εξευρωπαϊσμός” είχε κυριαρχήσει πολύ πριν τα μνημόνια και από τη δεκαετία του 1990 το κύριο νομοθετικό έργο της βουλής ήταν η μεταφορά στην εθνική νομοθεσία ευρωπαϊκών οδηγιών και κατευθύνσεων και (γ) οι μεταρρυθμίσεις που επέβαλαν τα μνημόνια  δεν ήταν παρά αποφάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων που οι κυβερνήσεις  καθυστερούσαν να εφαρμόσουν[xxiii] λόγω ισχυρών κοινωνικών αντιδράσεων και πιέσεων.

Με άλλα λόγια, τα μνημόνια λειτούργησαν ως επιταχυντής εξελίξεων και έφεραν στο φως προβλήματα και καταστάσεις που προϋπήρχαν, αλλά κρύβονταν επιμελώς πίσω από τα ιδεολογήματα του “εκσυγχρονισμού” και της “ισχυρής Ελλάδας του ευρώ”.
 
“Εξευρωπαϊσμός” και Πανδημία

Αναμφισβήτητα  η διαχείριση της πανδημίας φέρει τη σφραγίδα της  κυβέρνησης Μητσοτάκη και γι'  αυτό και είδαμε να εφαρμόζεται ό,τι πιο αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και βάρβαρο μέτρο γινόταν. Ωστόσο οι βασικές αποφάσεις και κατευθύνσεις έρχονταν απευθείας από τις Βρυξέλλες, οι οποίες αποφάσισαν ότι ο εμβολιασμός θα είναι το κύριο όπλο κατά της πανδημιας,  χορήγησαν προσωρινές άδειες κυκλοφορίας των εμβολίων, παρήγγειλαν “αδιευκρίνιστες” ποσότητες εμβολίων για κάθε κράτος- μέλος  και υπέγραψαν – με εντελώς αδιαφανείς διαδικασίες -  για λογαριασμό όλων των κρατών – μελών συμβάσεις με τις φαρμακευτικές, των οποίων το περιεχόμενο δεν έχει ακόμη γνωστοποιηθεί επισήμως.   Επιλέον η Κομισιόν από πολύ νωρίς έδωσε το σύνθημα για τη λογοκρισία και το κυνήγι των “συνομωσιολόγων” καθώς αναγόρευσε σε ιδιαίτερο καθήκον των ευρωπαϊκών θεσμών  “την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης”, όπως κομψά  έθεσε το ζήτημα η πρόεδρος της, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν[xxiv], το οποίο στην Ελλάδα μεταφράστηκε από τον πρωθυπουργό μας ως “αντιμετώπιση των ψεκασμένων”.

Αλλά  δεν είναι μόνο τα εμβόλια και η λογοκρισία.  Από την αρχή της πανδημίας η Κομισιόν πήρε μέτρα που επί της ουσίας “προκαθόριζαν” τις συνέπειες του κορονοϊού στην οικονομία και την κοινωνία κι αυτό φαίνεται από το“Χρονοδιάγραμμα δράσης” της Ε.Ε .  Στις 2 Μαρτίου 2020 συστάθηκε η επιτροπή αντιμετώπισης του κορονοϊού για τον συντονισμό των κρατών – μελών σε τρεις τομείς (ιατρικός τομέας,  τομέας μεταφορών και  οικονομικός τομέας) με επικεφαλής τους πέντε αρμόδιους επιτρόπους. Στις 13 Μαρτίου η Κομισιόν ανακοίνωσε το πλαίσιο αντιμετώπισης των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας, ενώ στις 17 Μαρτίου συγκροτήθηκε μια συμβουλευτική επιτροπή για τον COVID-19 αποτελούμενη από επιδημιολόγους και ιολόγους για να διατυπώσει τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με επιστημονικά και συντονισμένα μέτρα διαχείρισης κινδύνου. Εν ολίγοις, στα μέσα Μαρτίου 2020 η Κομισιόν είχε ήδη έτοιμο το πλαίσιο μέτρων για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, το οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη υλοποίησε παρότι η χώρα μας είχε ελάχιστα κρούσματα και μπορεί βάσιμα να υποσηριχθεί ότι δεν χτυπήθηκε από το πρώτο κύμα.

Το γεγονός ότι οι κατευθύνσεις έρχονταν απευθείας από την Κομισιόν και απλά υλοποιούνταν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη εξηγεί και την “εθνική ομοψυχία” που επικράτησε για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, καθώς κανένα κόμμα δεν έφερε την παραμικρή αντίρρηση σε μέτρα που μόνο υγειονομικά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν, όπως η απαγόρευση κυκλοφορίας, τα πρόστιμα και η κίνηση των πολιτών μετά από αποστολή sms. Η ίδια “εθνική ομοψυχία” επικράτησε και για τα εμβόλια, όπου πάλι οι ηγεσίες των κομμάτων έσπευσαν να δώσουν το παράδειγμα, χωρίς ποτέ να θέσουν τα εύλογα ερωτήματα, αν τα εμβόλια ήταν ασφαλή και αποτελεσματικά, πόσο στοίχισαν, ποιες ποσότητες παραγγέλθηκαν, αν ο εμβολιασμός ήταν πράγματι το ενδεικνυόμενο όπλο για την αντιμετώπιση της πανδημίας κι αν τελικά με τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την εμβολιαστική επιχείρηση θα μπορούσε να βελτιωθεί ουσιωδώς το ΕΣΥ.

Τα παραπάνω ερωτήματα προφανώς δεν αντιτίθενται στην  “επιστήμη”, την οποία ακολουθούν κατά γράμμα όλα τα κόμματα, όπως συνεχώς μας διαβεβαιώνουν. Αντιτίθενται όμως στις κατευθύνσεις και στις αποφάσεις της Κομισιόν ή έστω ανοίγουν το δρόμο για να αμφισβητηθούν οι αποφάσεις αυτές κι αυτή είναι μια προοπτική που κανένα από τα κόμματα της βουλής δεν το επιθυμεί, είτε το ομολογεί, είτε όχι.  Έτσι μόνο εξηγείται γιατί υιοθέτησαν άκριτα το κυβερνητικό αφήγημα περί lockdown και εμβολίων, αγνόησαν τις φωνές έγκυρων επιστημόνων που έδειχναν έναν διαφορετικό δρόμο αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης και συντάχθηκαν με την κυβέρνηση στο κυνήγι των “συνωμοσιολόγων” τους οποίους λοιδόρησαν ως ακροδεξιούς. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια ακόμη περίπτωση “εξευρωπαϊσμού” και “ομολογιας πίστης” των κομμάτων στην Κομισιόν και στις επιλογές της.

Οι ρωγμές στον “εξευρωπαϊσμό” και το “υπερόπλο” των κυβερνώντων

Τι κοινό έχουν οι “αγανακτισμένοι” των πλατειών του 2011 και οι “αρνητές” της μασκοφορίας και των εμβολίων; Παρότι οι ίδιοι οι “αγανακτισμένοι” – “αρνητές” πιθανότατα να το αγνοούν, είναι εχθροί της “ευρωπαϊκής πορείας” της χώρας και αποτελούν κίνδυνο, που πρέπει να εξαλειφθεί. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν, κάποιες “οξυδερκείς” – και μάλλον καλοπληρωμένες- φιλοευρωπαϊκές γραφίδες[xxv], οι  οποίες καταλήγουν ότι όλοι αυτοί (“αγανακτισμένοι” και “αρνητές”) είναι “ψεκασμένοι” και “ακροδεξιοί” γιατί “μιλούν με απέχθεια για την ενωμένη Ευρώπη και το ευρώ”, δηλαδή ό,τι πιο “ιερό” και “όσιο” - κατά την άποψή τους - διαθέτει αυτή η χώρα.

Ανεξάρτητα όμως απο το αν πράγματι οι “αγανακτισμένοι” των πλατειών ταυτίζονται με τους “αρνητές” της μασκοφορίας και των εμβολίων, η αλήθεια είναι ότι και οι μεν και οι δε αμφισβήτησαν τον “εξευρωπαϊσμό” ακόμη κι αν δεν το έχουν συνειδητοποιήσει. Οι πρώτοι, γιατί το 2011 βάλοντας κατά των μνημονίων και μουτζώνοντας και βρίζοντας τη βουλή, εξέφρασαν τη λαϊκή οργή για τη μετατροπή του “ναού της δημοκρατίας” σε παραμάγαζο των δανειστών – ευρωπαίων εταίρων μας  και οι δεύτεροι γιατί κατά την πανδημία,  αρνούμενοι να αποδεχθούν τη μασκοφορία και τον εμβολιασμό, αρνήθηκαν μαζί και το κυρίαρχο αφήγημα που ερχόταν απευθείας εκ Βρυξελλών. Με άλλα λόγια  προκάλεσαν τις δύο από τις τρεις συνολικά ρωγμές  που έχουν καταγραφεί από την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε μέχρι σήμερα στην αποδοχή του “εξευρωπαϊσμού” , αν και στην περίπτωση της πανδημίας χωρίς οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές να το έχουν αντιληφθεί  και χωρίς να είναι στις προθέσεις τους.

Η τρίτη ρωγμή - που είναι η μόνη που δεν μνημονεύεται ως αποτέλεσμα “ψεκασμού” - προκλήθηκε με το δημοψήφισμα του 2015, όταν ο ελληνικός λαός αψηφώντας την τρομοκρατία των καναλιών, τα capital-controls και τις παντός είδους πιέσεις, σε ποσοστό 61,31% είπε ένα ηχηρό ΟΧΙ στην Ευρώπη και το ευρώ. Το ΟΧΙ αυτό μετατράπηκε σε ΝΑΙ από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η οποία αποδείχθηκε σε μια από τις πιο  χρήσιμες εφεδρείες των ευρωπαϊστών, όχι μόνο γιατί υπέγραψε νέο μνημόνιο ακολουθώντας το παράδειγμα της προηγούμενης κυβέρνησης, την οποία μέχρι τότε κατηγορούσε για “ντροπιαστική συνθηκολόγηση”, αλλά και γιατί διέψευσε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι υπάρχει ελπίδα για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Η διάψευση αυτή έπαιξε και παίζει τεράστιο ρόλο στο θυμικό του ελληνικού λαού και είναι η αιτία της παθητικότητας, της σύγχυσης και της έλλειψης αυτοεκτίμησης της ελληνικής κοινωνίας. Γιατί χωρίς ελπίδα κανένας λαός δεν μπορεί να αγωνιστεί, αφού δεν περιμένει τίποτα, και είναι μονόδρομος η υποταγή στη μοίρα του. Ταυτόχρονα όμως ένας λαός που υποτάσσεται σε τέτοια μοίρα δεν είναι παρά ένας ανάξιος λαός που τελικά του αξίζουν τα δεινά που υποφέρει. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος που δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και αποτελεί σήμερα το “υπερόπλο” των κυβερνώντων, καθώς  χάρη σ' αυτόν επιτυγχάνεται η παθητικότητα στη συνεχή φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και η απεμπόληση δικαιωμάτων και ελευθεριών.


Επίλογος : Η ανάκτηση της ελπίδας και το όραμα για μια νέα Ελλάδα

Ωστόσο μπορούν οι κυβερνώντες με το “υπερόπλο” της απελπισίας να εξασφαλίσουν δια παντός την “ευρωπαϊκή πορεία” της χώρας, όσα δεινά κι αν συσσωρεύονται στις πλάτες των πολιτών της κατ' όνομα μόνο “ελληνικής δημοκρατίας”;  Το ερώτημα αυτό προκαλεί τόση αναστάτωση και άγχος σε όσους αισθάνονται “ευρωπαίοι πολίτες με ελληνική καταγωγή” , ώστε να δικαιολογείται τόσο το κλάμα του Μπογδάνου πριν το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, όσο και το τωρινό μένος κατά των “αρνητών – ψεκασμένων”.

 Και η αλήθεια είναι ότι δικαιολογημένα ανησυχούν.  Τρεις ρωγμές μόλις μέσα σε δώδεκα χρόνια είναι πολλές και όλα δείχνουν ότι θα γίνουν περισσότερες, καθώς η οργή του λαού μέρα με τη μέρα μεγαλώνει. Η ορατή πια σήψη διαφοροποιεί και ενεργοποιεί υγιείς δυνάμεις και η κατάρριψη των ψευδαισθήσεων - μετά τα στάδια της άρνησης και της απογοήτευσης - οδηγεί στην αφύπνιση και ανοίγει νέους ορίζοντες. Σε αυτές  τις κοινωνικές διεργασίες η διαχείριση της πανδημίας είχε καταλυτικό ρόλο, καθώς από τη μια βάθυνε την ήδη υπάρχουσα πολιτική κρίση  κι από την άλλη πρόσθεσε νέες παραμέτρους. Για να ανταπεξέλθει στην κρίση αυτή η “εξευρωπαϊσμένη δημοκρατία” μας  που μέχρι τώρα στηριζόταν στο “δεν είναι όλοι ίδιοι”, αναγκάσθηκε να κινητοποιήσει και τις τελευταίες εφεδρείες της και να αποδείξει μόνη της ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Η διαχείριση της πανδημίας τελικά αναδείχθηκε σε πολιτική “κρησάρα” που διαχώρισε την ήρα από το στάρι, γκρέμισε τη πίστη σε δόγματα, διέψευσε στρεβλές πεποιθήσεις και έφερε στην επιφάνεια ζητήματα  που μέχρι πρότινος κρύβονταν επιμελώς.

Σε αυτό το νέο πολιτικό τοπίο που διαμορφώθηκε, οι ρωγμές λοιπόν είναι κάτι παραπάνω από αναμενόμενες. Το αποφασιστικό όμως βήμα που θα μετατρέψει τις ρωγμές σε ρήξη θα γίνει όταν καταδειχθεί ο εχθρός. Όταν δηλαδή αποκαλυφθεί ότι η κακοδαιμονία της χώρας μας και όλα τα δεινά που υφιστάμεθα από την παραγωγική διάλυση της χώρας έως τους ληστρικούς λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και τη στέρηση ελευθεριών και δικαιωμάτων λόγω πανδημίας οφείλονται στην “ευρωπαϊκή πορεία”, στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και στον εξευρωπαϊσμό. Τότε θα αναγεννηθεί η ελπίδα και μαζί το όραμα για μια νέα Ελλάδα, δημοκρατική, ελεύθερη και κοινωνικά δίκαιη.

* Η Στέλλα Πατρώνα είναι δικηγόρος, μέλος της συντακτικής ομάδας του “Δικτύου Ενεργών Καταναλωτών – Δ.Ε.ΚΑ” και της Πρωτοβουλίας Δρόμος Ανοιχτός.

---

[i]H έγκριση αυτή δόθηκε από την Κομισιόν στις 21.6.2022, καθώς μετά από την τελική τηλεδιάσκεψη η ηγεσία του υπουργείου έλαβε την εντολή να προχωρήσει https://energypress.gr/news/egkrithike-kai-episima-apo-vryxelles-o-mihanismos-gia-ti-hondriki-toy-reymatos-kai-ta-plafon

[ii]“Σημεία χαιρετισμού του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλόπουλου κατά την εκδήλωση με θέμα Η κρίση του κράτους δικαίου στην Ε.Ε.” 13.11.2018 https://www.presidency.gr/simeia-chairetismoy-toy-proedroy-tis-dimokratias-k-prokopioy-paylopoyloy-kata-tin-ekdilosi-me-thema-quot-i-krisi-toy-kratoys-dikaioy-stin-eyropaiki-enosi-quot/?print=print

[iii]Πρώτο «ενεργειακό πακέτο»

Οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Οδηγία 98/30/ΕΚ  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου.

Δεύτερο «ενεργειακό πακέτο»: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1228/2003  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου  της 26ης Ιουνίου 2003 σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας.

Οδηγία 2003/54/ΕΚ  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2003 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της Οδηγίας 96/92 ΕΚ.

Οδηγία 2003/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της Οδηγίας 98/30/ΕΚ.

Τρίτο «ενεργειακό πακέτο»: Οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της  13ης Ιουλίου 2009 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ.

Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της  13ης Ιουλίου 2009 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ.

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 713/2009  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου  της 13ης Ιουλίου 2009 , για την ίδρυση Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενεργείας/

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 714/2009  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο στις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1228/2003.

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715/2009  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου και για την κατάργηση του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1775/2005

[iv]Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 2015/1222 της Επιτροπής της 24ης Ιουλίου 2015 «σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης» (L197/24 της 25.7.2015).

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 2016/1719 της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2016 «σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για την μελλοντική κατανομή δυναμικότητας (L259/424 της 27.9.2016).

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 2017/2195 της Επιτροπής της 23ης Νοεμβρίου 2017 «σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για την εξισορρόπηση ηλεκτρικής ενέργειας» (L312/6/ της 28.11.2017).

[v]“.....Οταν οι τιμές φυσικού αερίου διαμορφώνονται στα επίπεδα του Μαρτίου, δηλαδή πολύ υψηλότερα από το λειτουργικό τους κόστος, τότε και οι μονάδες φυσικού αερίου έχουν υψηλή κερδοφορία. Η στενότητα επάρκειας ισχύος της ελληνικής αγοράς και παράλληλα ευέλικτων μονάδων για την κάλυψη των αποκλίσεων που εμφανίζει το σύστημα σε πραγματικό χρόνο, σε σχέση με τις προσφορές στην αγορά της επόμενης ημέρας, αφήνει περιθώρια για υψηλή κερδοφορία στις μονάδες φυσικού αερίου. Η πλευρά των παραγωγών πάντως δεν αποδέχεται τον όρο των υπερκερδών, υπό την έννοια ότι πρόκειται για αγορά που λειτουργεί με συγκεκριμένο μοντέλο χρηματιστηριακό και πανευρωπαϊκό που δεν παραβιάζεται, δεν λειτουργεί δηλαδή κάποιος παράνομα......”  “ Γιατί αυξάνεται η τιμή του ρεύματος – Η «Κ» απαντά σε 12 κρίσιμα ερωτήματα” Χρύσα Λιάγγου Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26.3.2022 https://www.kathimerini.gr/economy/561770305/giati-ayxanetai-i-timi-toy-reymatos-i-k-apanta-se-12-krisima-erotimata/

[vi]Ο Ν. Καραθανασόπουλος για το πολυνομοσχέδιο και την απεργία 10.1.2018 Youtube https://www.youtube.com/watch?v=wZrEH250CAI&t=776s

[vii]“Χρηματιστήριο Ενέργειας- Μια ακόμη δέσμευση έναντι των μονοπωλίων” Ριζοσπάστης 10.1.2018 https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9663720

[viii] “Αλ. Παπαρήγα: η λύση έξω από το ευρώ στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική” 30.5.2011  ΤΟ ΒΗΜΑ https://www.tovima.gr/2011/05/30/politics/al-papariga-i-lysi-eksw-apo-to-eyrw-stis-paroyses-synthikes-einai-katastrofiki/

[ix] “.....Η θέση του ΚΚΕ για την αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ε.Ε

Ο ελληνικός λαός μπορεί και πρέπει να επιλέξει ο ίδιος - με τη θέληση και τη δράση του - την έξοδο από την ΕΕ, να βάλει αυτόν το στόχο στην προμετωπίδα των συνθημάτων του, οργανώνοντας την πάλη του με τέτοιον τρόπο, ώστε να διεκδικήσει ταυτόχρονα τα «κλειδιά» της οικονομίας, τον πλούτο που παράγει, με το πέρασμα της εξουσίας στα δικά του χέρια. Αυτό αποτελεί πραγματική εναλλακτική λύση προς όφελος του λαού και αξίζει κάθε θυσία.

Η καπιταλιστική Ελλάδα με «εθνικό νόμισμα» δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού. Η υιοθέτηση ενός πιο υποτιμημένου νομίσματος δεν μπορεί να αποτελέσει κρίκο βελτίωσης της ζωής της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων μέσω της ενδεχόμενης ώθησης που θα δώσει στην ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη λόγω και της φτηνότερης εργατικής δύναμης, ως συνέπειας της υποτίμησης. Η όποια ενδεχόμενη ανάκαμψη της καπιταλιστικής παραγωγής, όποτε προκύψει, δεν θα συνοδευτεί από ουσιαστική ανάκαμψη μισθών, συντάξεων, δικαιωμάτων, δεν θα ωφελήσει το λαό.

Οσες πολιτικές δυνάμεις προβάλλουν έναν τέτοιο στόχο ως «λύση» ή ως ενδιάμεσο στόχο για ριζικές αλλαγές, τουλάχιστον αντικειμενικά, εξυπηρετούν τις ιδιαίτερες ανάγκες τμημάτων του κεφαλαίου και συνολικότερα διαφοροποιήσεις της αστικής πολιτικής ως αποτέλεσμα όξυνσης των αντιφάσεών της. Αλλωστε, πολιτικές επίθεσης σε εργατικές - λαϊκές κατακτήσεις εφαρμόζονται και στις χώρες του ευρώ και σε καπιταλιστικές χώρες με εθνικά νομίσματα.....”  https://www.kke.gr/article/Politiki-Apofasi-toy-20oy-Synedrioy-toy-KKE/

[x]“Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την ενεργειακή κρίση” Η ΑΥΓΗ 15.4.2022 https://www.avgi.gr/oikonomia/412803_oi-protaseis-toy-syriza-ps-gia-tin-energeiaki-krisi

[xi]Η τροπολογία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛ https://kinimaallagis.gr/tropologia-toy-pasok-kinimatos-allagis/

[xii]“Ανδρουλάκης για μέτρα στήριξης σε λογαριασμούς ρεύματος: Καμιά ουσιαστική παρέμβαση από την κυβέρνηση” 6.5.2022 ΕΘΝΟΣ https://www.ethnos.gr/Politics/article/206745/androylakhsgiametrasthrixhsselogariasmoysreymatoskamiaoysiastikhparembashapothnkybernhsh

[xiii]“ΜΕΡΑ 25 Καμιά διακοπή ρεύματος στα πληττόμενα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις” https://mera25.gr/to-mera25-katathetei-tropologia-sti-vouli-kamia-diakopi-revmatos-sta-plittomena-noikokyria-kai-tis-mikromesaies-epicheiriseis/

[xiv]“Ο Βαρουφάκης ζητά δημοψήφισμα για την κατάργηση ή όχι του Χρηματιστηρίου Ενέργειας” THETOC 5.5.2022 https://www.thetoc.gr/politiki/article/o-baroufakis-zita-dimopsifisma-gia-tin-katargisi-i-oxi-tou-xrimatistiriou-energeias/

[xv]“Βαρουφάκης στο TPP: “Αν ο κόσμος ήξερε πως τέσσερις ολιγάρχες προσδιορίζουν την τιμή του ρεύματος στην Ελλάδα, θα είχε ξεσηκωθεί” THE PRESS PROJECT 17.3.2022 https://thepressproject.gr/varoufakis-sto-tpp-an-o-kosmos-ixere-pos-tesseris-oligarches-prosdiorizoun-tin-timi-tou-revmatos-stin-ellada-tha-eiche-xesikothei/

[xvi]“Τροπολογία ΚΚΕ για κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής του Χρηματιστηρίου Ενέργειας και της έμμεσης φορολογίας¨ Efsyn 6.5.2022 https://www.efsyn.gr/politiki/antipoliteysi/342646_tropologia-kke-gia-katargisi-tis-ritras-anaprosarmogis-toy

[xvii]“Ευρωπαϊκή Ένωση και γεωργική παραγωγή” Γιώργος Κάργας tetradia marxismou Φεβρουάριος 2016 https://tetradia-marxismou.gr/%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE/

[xviii] “Το πλήρες κείμενο της έκθεσης Πισσαρίδη” 24.11.2020 Σοφοκλεουςin https://www.sofokleousin.gr/to-plires-keimeno-tis-ekthesis-tis-epitropis-pissaridi

[xix] “Κώστας Λαπαβίτσας: Έκθεση Πισσαρίδη – Ούτε σχέδιο, ούτε ανάπτυξη. Ο θρίαμβος της προχειρότητας και της κοινοτοπίας¨  Αριστερό Ρεύμα 4.1.2021 https://www.aristerorevma.gr/archives/3115

[xx]“Π.Καζάκος – Ο εξευρωπαϊσμός της Δημόσιας Πολιτικής” Ελληνική Επιθεώρηση Πολτικής Επιστήμης τεύχος 13, 1999 σελ. 83-122 https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/hpsa/article/view/15139

[xxi]“Εξευρωπαϊσμός και δημοκρατικά ελλείμματα – Η έννοια της “κρίσης νομιμοποίησης” Δρ Μάνος Γ. Παπάζογλου Μάιος 2010 Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής https://www.eliamep.gr/publication/europeanisation-and-democratic-deficits-the-concept-of-%E2%80%9Clegitimization%E2%80%99s-crisis%E2%80%9D/

[xxii] “Κόμματα εξουσίας και πολιτική στη σύγχρονη Ελλάδα” Γιάννης Καραγιάννης διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης 2017 ejournals Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/hpsa/article/view/14648

[xxiii] “Το πρώτο Μνημόνιο 2010 -2011” Μιράντα Ξαφά huffingtonpost.gr 11.7.2017 “....Το πρόγραμμα αυτό περιελάμβανε επίσης όλες τις μεταρρυθμίσεις που οι ελληνικές κυβερνήσεις παραδέχονταν ότι είναι απαραίτητες, αλλά δεν εφάρμοζαν λόγω πολιτικού κόστους....” https://www.huffingtonpost.gr/miranta-xafa/-20102011_b_17406156.html

[xxiv] “Fighting disinformation” 31.3.2020 https://ec.europa.eu/info/live-work-travel-eu/coronavirus-response/fighting-disinformation_en

[xxv]

Μυρτώ Λιαλιούτη “Η δεκαετία των ψεκασμένων και το (ίδιο) λάθος μας” 13.9.2020 protagon.gr https://www.protagon.gr/apopseis/i-dekaetia-twn-psekasmenwn-kai-to-idio-lathos-mas-44342119065