Πέντε «πουλάκια» κάθονταν, ν’ ακούνε παραμύθια (για τη βίαιη απολιγνιτοποίηση της Δυτικής Μακεδονίας) του Χρήστου Ι. Κολοβού

 Του Χρήστου Ι. Κολοβού*

Στις 26 Ιανουαρίου, στη ημερίδα της ΑΡ.ΣΥ. για την ενέργεια στην Κοζάνη, είχα την ευκαιρία να τεκμηριώσω για ποιους λόγους η αψυχολόγητα βίαιη απολιγνιτοποίηση είναι ένα έγκλημα εκ προμελέτης, σε βάρος όχι μόνο της περιοχής μας, αλλά ολόκληρης της χώρας. Η ημερίδα βιντεοσκοπήθηκε, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να δουν τις τοποθετήσεις στο διαδίκτυο [1].

Το 1992-93 η τότε κυβέρνηση του πατέρα Μητσοτάκη προκάλεσε ισχυρό κοινωνικό σοκ στη Δυτική Μακεδονία, κλείνοντας ΑΕΒΑΛ, ΜΑΒΕ και ΕΛΣΙ. Ευτυχώς το 1994-95 υπήρχε η ΔΕΗ, απορρόφησε αρκετούς απολυμένους και βοήθησε να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή, ενώ η αποκατάσταση των σεισμοπλήκτων του 1995 έφερε πρόσθετα κονδύλια στην οικοδομική δραστηριότητα, που έχει μεγάλη πολλαπλασιαστική επιρροή στην οικονομία. Τώρα η κυβέρνηση του γιού Μητσοτάκη ολοκληρώνει βίαια την αποβιομηχάνιση της περιοχής, την ώρα που μόνο στα ήδη ανοικτά ορυχεία της περιοχής, χωρίς να χρειαζόμαστε νέα, υπάρχουν πάνω από 900 εκατομμύρια τόνοι απολήψιμου λιγνίτη [2], που χωρίς νέα ορυχεία ή νέες μονάδες αρκούν για ομαλή απολιγνιτοποίηση λίγο μετά το χρονικό ορόσημο που έχει θέσει η Γερμανία. Ενδιάμεσα, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έχουμε βγάλει το φυσικό αέριο που υπάρχει σε τεράστιες ποσότητες νότια της Κρήτης και θα μπορούμε ως χώρα ν‘ αντικαταστήσουμε τον εγχώριο λιγνίτη με εγχώριο και όχι εισαγόμενο φυσικό αέριο. Μέχρι τότε θα μπορούσαμε π.χ. να βάλουμε φωτοβολταϊκά στις στέγες στα Μη Διασυνδεμένα Νησιά, για να μειώσουμε τις εισαγωγές πετρελαίου, ξοδεύοντας συνάλλαγμα που δεν έχουμε. Αλλά κάτι τέτοιο κανείς δεν το συζητά, προέχει η εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων …

Η προχθεσινή επίσκεψη του κυβερνητικού κλιμακίου στην Πτολεμαΐδα απλά επιβεβαίωσε το γνωστό πως «ο εγκληματίας επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος». Οι 4 βουλευτές της ΝΔ και ο Περιφερειάρχης μάταια εναγωνίως περίμεναν ν’ ακούσουν κάτι που να μπορούν να «πουλήσουν» στην περιοχή, υπερασπιζόμενοι την «καρέκλα» και το κόμμα, όχι την περιοχή. Εντελώς χαρακτηριστικό πως απ’ τα «12 μέτρα άμεσης δράσης για τη Δυτική Μακεδονία», που σέρβιρε ο Χατζηδάκης, μόνο στο 11ο ακούστηκαν συγκρατημένα χειροκροτήματα, μάλλον από κάποιους που δεν κατάλαβαν τι χειροκροτούν. Κάθονταν κι οι πέντε κι άκουγαν κακοστημένα παραμύθια.

Το βασικό παραμύθι, που εκτός απ’ το Χατζηδάκη έπαιξαν κι ο Γεωργιάδης κι ο Στάσσης, ήταν το πόσα λεφτά χάνει η «καημένη» η ΔΕΗ απ’ το λιγνίτη για δικαιώματα εκπομπής CO2. Μόνο που φυσικά δεν μας είπαν πως μόνο το 2013 η ΔΕΗ έχασε 250 εκατ. ευρώ επειδή οι ίδιοι την ανάγκασαν να καίει φυσικό αέριο αντί για λιγνίτη. Δισεκατομμύρια ευρώ μας έχει κοστίσει ως καταναλωτές αυτή η πολυετής πρακτική. Ούτε μας είπαν πως το 2014 η δική τους κυβέρνηση συμφώνησε σε δωρεάν δικαιώματα εκπομπής CO2 για Βουλγαρία & Ρουμανία, αλλά όχι και για Ελλάδα. Κι ας είχαν ήδη υπογράψει τη σύμβαση για την Πτολεμαΐδα 5. Ούτε μας είπαν πόσα εκατομμύρια πληρώνουμε ήδη για εισαγωγή ρεύματος απ’ το λιγνίτη των Σκοπιανών, των Βούλγαρων ακόμα και των Τούρκων, ενώ ο δικός μας λιγνίτης ενοχλεί. Ούτε μας είπαν βεβαίως πως μόνο το 2017 τα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ επιβαρύνθηκαν 522,2 εκατ. ευρώ από τις ρυθμίσεις για ΕΛΑΠΕ, ΝΟΜΕ, τον ειδικό φόρο diesel και το γεγονός πως αναγκάστηκε να κάψει πετρέλαιο, επειδή μειώσαμε το λιγνίτη χωρίς να υπάρχει φυσικό αέριο. Ούτε μας είπαν πόσα δισεκατομμύρια μας κοστίζει η εισαγωγή φυσικού αερίου για να αντικαταστήσουμε το λιγνίτη. Ούτε πόσα εκατομμύρια θα κοστίσει στη ΔΕΗ η αγορά δικαιωμάτων εκπομπής CO2 για το φυσικό αέριο. Ούτε πόσα δισεκατομμύρια θα πληρώσουμε για τις νέες μονάδες φυσικού αερίου, που πρέπει να τρέξουμε να χτίσουμε κατεπειγόντως για να έχουμε ρεύμα, μια που τα περί ΑΠΕ είναι παραμύθια της Χαλιμάς: 5500MW ΑΠΕ, που ήδη έχουμε, αποδείχθηκε ήδη στην πράξη πως δεν είναι ικανά ν’ αντικαταστήσουν αξιόπιστα ούτε καν μία παλιά λιγνιτική μονάδα των 300MW. Και για ν’ αποσύρουν 3900MW λιγνιτικών μονάδων ετοιμάζουν 4500MW νέων μονάδων φυσικού αερίου, παγιδεύοντας τη χώρα σε ενεργειακή εξάρτηση, σε ακριβό ηλεκτρισμό και συνολικά την οικονομία σε μειωμένη ανταγωνιστικότητα.

Το 2ο παραμύθι του Χατζηδάκη ήταν πως «η διήμερη επίσκεψή του στη Δυτική Μακεδονία έχει ως στόχο τον ειλικρινή και εποικοδομητικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες, τους φορείς και τους εργαζόμενους, ώστε να ακούσει τις απόψεις τους σχετικά με την απολιγνιτοποίηση και το μέλλον της περιοχής.» Στην πραγματικότητα μόνο απόψεις δεν ήρθαν ν’ ακούσουν, ήρθαν στα πεταχτά για να πουν πως ήρθαν, να μιλήσουν χωρίς ν’ ακούσουν και να εξαφανιστούν το ταχύτερο. «Διάλογος» με προειλημμένες αποφάσεις και πεντάλεπτες τοποθετήσεις σε σφραγισμένα αυτιά θυμίζει κάτι από Βόρεια Κορέα, όχι από ΕΕ στον 21ο αιώνα.

Το 3ο παραμύθι ήταν πως η ΔΕΗ θα ανακοινώσει τη «γρήγορη εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών συνολικής ισχύος 2GW στη Δυτική Μακεδονία». Μα διαρκώς ο Χατζηδάκης αναφέρεται στη ΔΕΗ ως «επιχείρηση υπό χρεοκοπία» κι έτρεξε ν’ αυξήσει τα τιμολόγια, δίνοντας στους υπόλοιπους παρόχους περιθώριο ν’ αυξήσουν κι αυτοί τα δικά τους, σε βάρος ασφαλώς της κοινωνίας. Πώς λοιπόν μια «επιχείρηση υπό χρεοκοπία» θα κάνει τεράστιες επενδύσεις; Με τι λεφτά; Προφανώς πρόκειται για επενδύσεις άλλων στις εκτάσεις των ορυχείων, γι’ αυτό κι ετοιμάζουν Ειδική Φορολογική Ζώνη. Κι αυτό ακριβώς είναι το 11ο, που κάποιοι χειροκρότησαν. Μόνο που οι εκτάσεις των ορυχείων δεν πρέπει καν να θεωρείται πως ανήκουν στο σύνολό τους στη ΔΕΗ: υπάρχουν εκτάσεις στις οποίες η εκμετάλλευση του λιγνίτη είχε ολοκληρωθεί πριν η κυβέρνηση Σημίτη αλλάξει το ν. 1280/1982 με το ν.2941/2001, δημιουργώντας στην περιοχή μας ένα τεράστιο τσιφλίκι. Οι εκτάσεις αυτές έπρεπε να είχαν επιστραφεί στο Δημόσιο πριν το 2001, όπως όριζε ο τότε νόμος, η παράλειψη εφαρμογής του νόμου δεν μπορεί να παράγει ιδιοκτησία. Και μετά το ν.4273/2014 οι απαλλοτριώσεις γίνονται υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, άρα και πάλι δεν ανήκουν στη ΔΕΗ. Όμως η ΔΕΗ έχει υποβάλει αιτήσεις για φωτοβολταϊκά στο σύνολο των εκτάσεων των ορυχείων. Γιατί η περιοχή να μην διεκδικήσει νομικά την επιστροφή στο Δημόσιο ενός μεγάλου κομματιού και τη μείωση της έκτασης του μεγαλοτσιφλικιού;

Το 2011 η τότε κυβέρνηση είχε έρθει πανηγυρικά στην Κοζάνη για να εξαγγείλει το «μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό έργο στον κόσμο», 200MW, μαζί με εργοστάσιο κατασκευής των πάνελ. Λίγο μετά μας ξεφούρνισαν και το Σχέδιο Ήλιος, με 12.000MW φωτοβολταϊκά, καθώς ο Σόιμπλε αγωνιούσε για τα Γερμανικά εργοστάσια κατασκευής πάνελ, που ακριβώς τότε έκλειναν το ένα πίσω απ’ τα’ άλλο. Τώρα μιλούν για τοποθέτηση 2.205MW χωρίς εργοστάσιο κατασκευής, ουσιαστικά δηλαδή ήρθαν να πανηγυρίσουν τη διατήρηση θέσεων εργασίας στη Γερμανική βιομηχανία.

Το 4ο παραμύθι ήταν πως παρουσιάστηκε ως αναπτυξιακό μέτρο η εθελούσια έξοδος των υπαλλήλων της ΔΕΗ! Μαζί με το προσωπικό που φεύγει χάνεται και η τεχνογνωσία, δεν μπορεί να υποκατασταθεί από εργολάβους κι αυτό μόνο αναπτυξιακό δεν είναι, είναι επιλογή διάλυσης του λιγνιτικού κομματιού της ΔΕΗ προκειμένου να καίμε όλο και περισσότερο φυσικό αέριο.

Το 5ο παραμύθι ήταν πως «η ΔΕΗ θα προχωρήσει με την αναγκαία ταχύτητα την αποκατάσταση των ορυχείων». Εδώ φυσιολογικά έπρεπε να έχουν σηκωθεί όλοι να φύγουν, μη αντέχοντας την κοροϊδία, αλλά η αγωνία για την «καρέκλα» επικράτησε. Πάντως, όπως μάθαμε στην ημερίδα της ΑΡ.ΣΥ., για να γίνει αποκατάσταση πρέπει να υπάρχει εγκεκριμένη τεχνική μελέτη 5 χρόνια νωρίτερα, τέτοια μελέτη φυσικά δεν υπάρχει ούτε κι έχει ξεκινήσει καν να ετοιμάζεται, αλλά οι μονάδες θα κλείσουν άρον-άρον το 2023 και ποιος ενδιαφέρεται για τέτοιες λεπτομέρειες;

Το 6ο παραμύθι ήταν η «απόφαση να μην υπάρξει κανένα απολύτως κενό σε σχέση με την τηλεθέρμανση της περιοχής». Ενώ η περιοχή έχει τηλεθέρμανση απ’ το δικό της λιγνίτη, την υποχρεώνουν να καίει φυσικό αέριο. Άμεσο αποτέλεσμα θα είναι βεβαίως ο διπλασιασμός του κόστους θέρμανσης για τους πολίτες της περιοχής, όσους θα έχουν απομείνει ακόμα εδώ.

Το 7ο παραμύθι εγκυμονεί σαφείς κινδύνους για την περιοχή, καθώς «προσαρμόζεται ο χωροταξικός σχεδιασμός ούτως ώστε να εξυπηρετηθεί η αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής». Συνιστώ σε όλους να δουν το Γεωπληροφοριακό Χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας [3], καθώς τεράστιες εκτάσεις δεσμεύονται για αιολικά και φωτοβολταϊκά. Η πατρίδα μας δεν θα είναι ποτέ πια ίδια. Μαζί με το τέλος του λιγνίτη, η κτηνοτροφική δραστηριότητα θα αντιμετωπίσει πολύ σοβαρή απειλή, μια πρώτη γεύση ήδη πήραμε με τη χωροθέτηση φωτοβολταϊκού έργου Γερμανικής εταιρείας σε επιλέξιμο βοσκότοπο στα Σιδερά. Και οι κτηνοτρόφοι δικαίως ξεσηκώθηκαν. Δεν μπορεί φυσικά να συζητιέται ούτε τουριστική ανάπτυξη σ’ ένα πλήρως βιομηχανοποιημένο τοπίο. Επιπλέον, η εκπομπή υποήχων απ’ τα αιολικά, που θα ζώσουν τα πάντα, θα κάνει το βίο αβίωτο σε ανθρώπους και ζώα. Τα αιολικά που μπήκαν στη Ζωοδόχο Πηγή και στη Γαλατινή είναι απειροελάχιστα μπροστά σ’ αυτά που έρχονται. Συνιστώ σε όλους να δουν την ειδική εκπομπή της Γερμανικής κρατικής τηλεόρασης ZDF το Νοέμβριο 2018 για τους υποήχους απ’ τις ανεμογεννήτριες (οι υπόηχοι είναι ήχοι συχνότητας κάτω των 20Hz, μη ακουστοί αλλά αισθητοί) [4].

Το 8ο παραμύθι εγκυμονεί κι αυτό σαφείς κινδύνους για την περιοχή, καθώς σχεδιάζεται η κατασκευή μονάδας καύσης σκουπιδιών. Ο λιγνίτης κατασυκοφαντήθηκε για χρόνια ως καρκινογόνος, αλλά στην Ελλάδα ο καρκίνος θερίζει πολύ περισσότερο σε Δράμα, Κιλκίς, Καρδίτσα και Γρεβενά, που δεν έχουν λιγνίτη. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο περισσότερα κρούσματα έχουν χώρες όπως η Δανία, η Ιρλανδία και η Γαλλία, που δεν έχουν λιγνίτη κι όχι η Γερμανία, που έχει τον περισσότερο λιγνίτη στην Ευρώπη. Τώρα που οι καμινάδες απ’ την καύση σκουπιδιών θα βγάζουν τις διαπιστωμένα καρκινογόνες διοξίνες, θα μας λένε πως πρόκειται για κολόνια; Και θα το δεχτούμε ως περιοχή; 

Τα υπόλοιπα παραμύθια δείχνουν και θράσος, καθώς εμφανίζεται ως χάρη στην περιοχή η μη περικοπή ήδη θεσμοθετημένων πόρων! Δεν θα μας κόψουν το μειωμένο τιμολόγιο ρεύματος, όταν τα Μη Διασυνδεμένα Νησιά και ιδίως η Κρήτη για δεκαετίες απολαμβάνουν εξαιρετικά μειωμένο τιμολόγιο. Δεν θα μας κλέψουν τα χρήματα του νομοθετημένου τον προηγούμενο αιώνα Τοπικού Πόρου. Και δεν θα μας κόψουν τη χρηματοδότηση από τους πλειστηριασμούς δικαιωμάτων εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» μέσω του Πράσινου Ταμείου.

Τα πράγματα είναι απλά: αν τους ενδιέφερε το καλό της περιοχής, πρώτα θα δημιουργούσαν κι έπειτα θα κατέστρεφαν, αυτό λέει η κοινή λογική. Τώρα ανήγγειλαν την καταστροφή, χωρίς κανένα σχέδιο για τους κατοίκους. Για τους ξένους όμως το σχέδιο είναι ήδη έτοιμο, είναι η Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη που ανακοίνωσαν. Από εμάς απλά χρειάζονται μόνο τα οικόπεδα. Θα τους τα δώσουμε;

Παραπομπές:

[1]: https://kozani.tv/index.php/69425-όλες-οι-τοποθετήσεις-των-εισηγητών-στην-εκδήλωση-της-αρ-συ-για-την-ενέργεια-στην-κοζάνη-videos.html

[2]: https://energypress.gr/news/1-disekatommyrio-varelia-mayroy-hrysoy-axias-100-dis-eyro-perimenoyn-na-ta-axiopoiisoyme

[3]: http://www.rae.gr/geo/

[4]: https://www.zdf.de/dokumentation/planet-e/infrasound-100.html

* Χρήστος Ι. Κολοβός | Δρ Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ | τ. Διευθυντής Κλάδου Μεταλλευτικών Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας | Μέλος Περιφερειακής Επιτροπής Διαβούλευσης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας 2010-2019

ΠΗΓΗ: Κόκκινο Καμίνι

Για ποιούς ψάχνει 1 δισ ευρώ η κυβέρνηση;

 Της Στέλλας Πατρώνα*

Για ποιούς ψάχνει 1 δισ ευρώ η κυβέρνηση και μαζεύει ευρώ – ευρώ στον κουμπαρά για να τους προικοδοτήσει;  Δυστυχώς, ούτε για τους εμπόρους, ούτε για τους επαγγελματοβιοτέχνες, ούτε κάν για τους αγρότες, ούτε βέβαια για τους πολυπληθείς ανέργους αυτής της χώρας!

Το 1 δισ ευρώ το μαζεύει για να στηρίξει τους αναξιοπαθούντες προμηθευτές και παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται μόνο η ΔΕΗ, αλλά και η protergia, η ΗΡΩΝ, η ELPEDISON, η WATT-VOLT και άλλοι!

Όλοι αυτοί κρίνει η κυβέρνηση ότι πρέπει να προικοδοτηθούν από τη μια γιατί μειώθηκε η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και από την άλλη γιατί φοβούνται τσουνάμι απλήρωτων λογαριασμών. Ωστόσο τόσο η μείωση της κατανάλωσης, όσο και η μείωση της εισπραξιμότητας μέχρι στιγμής είναι μικρές. Η μείωση της κατανάλωσης έφθασε στα τέλη Μαρτίου μόλις το 3%, καθώς οι βιομηχανίες υψηλής και μέσης τάσης δεν είχαν περιορίσει την παραγωγή τους και παράλληλα η παραμονή στο σπίτι αύξησε την κατανάλωση των νοικοκυριών. ενώ η μείωση της εισπραξιμότητας δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί αν είναι προσωρινή και οφείλεται στα απαγορευτικά μέτρα ή σε πιο μόνιμη οικονομική αδυναμία.

Επιπλέον μπορεί να μειώθηκε η ζήτηση, αλλά μειώθηκε και η ΟΤΣ δηλαδή η χονδρική τιμή της μεγαβατώρας (την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου έφθασε τα 34,4 ευρώ, ενώ τον Μάρτιο του 2019 ανερχόταν στα 59,87 ευρώ ανά MWh ) κι αυτό εξηγείται γιατί  η τιμή του φυσικού αερίου που έχει αναδειχθεί ως το βασικό καύσιμο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο κατρακύλησε στις διεθνείς αγορές, επίσης μειώθηκε η τιμή των δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που αυξάνει το κόστος παραγωγής, ενώ παράλληλα έχουν εμφανισθεί μεγάλες ευκαιρίες φθηνών εισαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από τις γειτονικές αγορές.

Γιατί λοιπόν να στηρίξει τους προμηθευτές και παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας η κυβέρνηση αντί να στηρίξει άλλους κλάδους της οικονομίας ή και τους καταναλωτές που από τη μείωση της χονδρικής τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας θα δουν μόνο απειροελάχιστες εκπτώσεις και κάποιες ευκολίες πληρωμής;

Η απάντηση είναι απλή: Γιατί εδώ και μια δεκαετία η Ελλάδα είναι το "ελντοράντο" των “επενδυτών” στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και η κυβέρνηση κάνει παν δυνατόν για να παραμείνει. Γι' αυτό “αγωνίζεται” να δημιουργήσει το περίφημο Ταμείο Εγγυοδοσίας, το οποίο επιδιώκει να προικοδοτήσει με κεφάλαια περίπου 1 δισ ευρώ που θα μοιραστεί στους παρόχους ανάλογα με τα μερίδια τους στην αγορά.

Και το πιο “ωραίο” ποιο είναι; Ότι σε μια χώρα που η οικονομία της προβλέπεται ότι θα αντιμετωπίσει ύφεση τουλάχιστον 3- 4%, κατά το πιο αισιόδοξο σενάριο, κάποιοι από τους ενδιαφερόμενους και αυτά τα θεωρούν “λίγα”!!! Αλλά είπαμε: Η χώρα  έχει τον τίτλο του ενεργειακού “Ελντοράντο” και πρέπει πάση θυσία να τον διατηρήσει!

* Η Στέλλα Πατρώνα είναι δικηγόρος και μέλος του Δικτύου Ενεργών Καταναλωτών - Δ.Ε.ΚΑ

                                                              

1. "Ευρώ - ευρώ“μαζεύονται” τα χρήματα για τονΜηχανισμό Εγγυοδοσίας στην αγοράρεύματος - Οι δυσκολίες και οι κίνδυνοι" Γιώργου Φιντικάκη

2. "Σε χαμηλάεπταετίας η ΟΤΣ ρεύματος – Δημιουργούνταιειδικές συνθήκες για τις μονάδες αερίουκαι τους προμηθευτές" Κωνσταντίνου Φιλίππου

3."«Βυθίζεται»η αγορά καυσίμων, ανησυχούν οι εταιρείεςηλεκτρισμού" Χρύσας Λιάγγου

4. "Οι επιπτώσειςτου κορωνοϊού στις ενεργειακές αγορές" Κώστα Ανδριοσόπουλου

5. "Εκτίμησηγια ύφεση 4% λόγω της πανδημικής κρίσης" ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 5.4.2020

Η περιπέτεια υγείας ενός συναδέλφου εν μέσω κορωνοϊού

Θα είμαι σύντομος και ακριβής στην αφήγηση όσων έζησα το τελευταίο διάστημα.

Το Σάββατο 21 Μαρτίου ανέβασα πρώτη μέρα πυρετό. Ο πυρετός συνέχισε και την επόμενη μέρα, την Κυριακή. Τηλεφώνησα σ’ έναν παθολόγο της γειτονιάς, στον οποίο πηγαίνω μία φορά στα 2-3 χρόνια όταν αρρωσταίνω ή όταν θέλω να κάνω τσεκ απ. Ούτε καν το όνομά μου δεν θυμόταν. Καμία σχέση δηλαδή με «γιατρό μου». Διότι «γιατρό μου» δεν έχω όπως δεν έχει και η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτής της χώρας. Ο άνθρωπος αυτός μου είπε να πάρω ντεπόν και να του τηλεφωνήσω ξανά τη Δευτέρα. 

Τη Δευτέρα ο πυρετός συνεχιζόταν και μάλιστα ανέβαινε σε ύψη ανησυχητικά, άνω του 39. Ο γιατρός μου είπε να τηλεφωνήσω στον ΕΟΔΥ διότι θα χρειαζόταν να κάνω πιθανώς το τεστ για τον κορωνοϊό. Να σημειώσω εδώ ότι ο γιατρός αυτός φοβόταν να με εξετάσει από κοντά και ήταν και δυσεύρετος ακόμα και τηλεφωνικά.

Τηλεφωνώ λοιπόν τη Δευτέρα 23 Μαρτίου στον ΕΟΔΥ. Το σηκώνει μια κυρία, η οποία αμέσως μου βάζει τις φωνές:

«Να πάρετε τον γιατρό σας κύριε. Είναι δυνατόν να δίνει ο ΕΟΔΥ ιατρικές οδηγίες;»

Ίσα που πρόλαβα να ψελλίσω ότι ο γιατρός μου μού είπε να τηλεφωνήσω,

«Να μείνετε σπίτι 14 μέρες» μου είπε η «ευγενική» κυρία και μου το έκλεισε.

Τα συμπτώματα συνεχίζονταν – πυρετός, βήχας, κούραση- και ο «γιατρός μου» δεν σήκωνε καν το τηλέφωνο. Έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα τυχαία μια παθολόγο (άγια γυναίκα) στη γειτονιά μου, η οποία δέχτηκε να με παρακολουθεί τηλεφωνικά… Την Τρίτη και την Τετάρτη το βράδυ ανέβασα 40 πυρετό. Ντεπόν, κομπρέσες και αγωνία. Εμφανίζονται και σίελα με αίμα. Την Πέμπτη 26 Μαρτίου η γιατρός μου είπε να πάω αμέσως στο Σωτηρία για να κάνω το τεστ και να νοσηλευτώ. Έπρεπε όμως κάπου να αφήσω το 7 χρονο παιδί μου όμως (άλλη αγωνία κι αυτή, να το αφήσω κάπου αλλά να μην κολλήσω και τους δικούς μου, μέσω του παιδιού). Το άφησα με ενοχές στην αδερφή μου και πήγα με τη σύζυγό μου στο Σωτηρία την Πέμπτη το μεσημέρι, έχοντας ετοιμάσει και μια τσάντα με 2 αλλαξιές ρούχα.

Στο Σωτηρία, μια νοσοκόμα σε κουβούκλιο με ενημέρωσε ότι δέχονται μόνο επιβεβαιωμένα κρούσματα.

«Δηλαδή» της είπα, «αν έρθω με τεστ που θα έχω κάνει ιδιωτικά θα με δεχτείτε;» ρώτησα.

«Ναι» μου απάντησε.

Οπότε, αφού με έδιωξαν από το Σωτηρία, παρά τα σοβαρότατα συμπτώματα, πήγα σε ιδιωτικό νοσοκομείο εκεί κοντά και έκανα το τεστ, πληρώνοντας 270 ευρώ! Τα αποτελέσματα όμως θα έβγαιναν την επόμενη το απόγευμα. Επιστροφή στο σπίτι λοιπόν. Ενημέρωσα τη γιατρό, η οποία δεν το πίστευε ότι με έδιωξαν. Την επόμενη μέρα, στα συμπτώματα προστέθηκε και ένα βάρος στο στήθος, Η γιατρός μου είπε ότι πρέπει οπωσδήποτε να νοσηλευτώ σε νοσοκομείο. Ήταν όμως απολύτως απαραίτητο να έχω το αποτέλεσμα του τεστ, ώστε να νοσηλευτώ στο ανάλογο μέρος. Αν δεν είχα τον κορωνοϊό θα με πήγαιναν σε πτέρυγα με όσους δεν είχαν τον ιό. Αν πήγαινα όμως χωρίς το αποτέλεσμα του τεστ θα με πήγαιναν σε πτέρυγα με ύποπτα κρούσματα κι εκεί πιθανώς θα τον κολλούσα ακόμα κι αν δεν τον είχα!

Το απόγευμα της Παρασκευής, 27 Μαρτίου ήταν εφιαλτικό. Αισθανόμουν ότι όπου να ‘ναι θα άρχιζαν οι δύσπνοιες, ο πυρετός ήταν πάνω από 39 και οι φίλοι και συγγενείς με άγχωναν με τις συμβουλές τους. Κάθε 10 λεπτά έπαιρνα τηλέφωνο στο ιδιωτικό νοσοκομείο να μου πουν αν βγήκαν τα αποτελέσματα. Στον ΕΟΔΥ οι αθεόφοβοι μου είπαν να πάω στο Σωτηρία κι εγώ τους έλεγα ότι δέχονται μόνο επιβεβαιωμένα κρούσματα και μου απαντούσαν «αποκλείεται». Έπειτα από αρκετά λεπτά με πήραν από τον ΕΟΔΥ και μου είπαν ότι είχα δίκιο…..Είχα ντυθεί και ήμουν έτοιμος να πάω στον Ερυθρό Σταυρό (Κοργιαλέννειο-Μπενάκειο νοσοκομείο) που εφημέρευε. Ενώ ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω μου τηλεφωνούν: Αρνητικό το τεστ. Ανακούφιση. Πάω με τη σύζυγό μου και το παίρνουμε και αμέσως μετά πάμε στο εφημερεύων νοσοκομείο του Ερυθρού. Εκεί οι γιατροί στη διαλογή φοβήθηκαν όταν τους είπα τα συμπτώματα. Δεν με έστειλαν όμως στην ειδική πτέρυγα με τα ύποπτα κρούσματα, καθώς είχα πρόσφατο τεστ. Μου έκαναν μέσα σε 5-6 ώρες τις απαραίτητες εξετάσεις – μέσα σε συνθήκες συνωστισμού απαράδεκτες για όλους, γιατρούς και ασθενείς, αντιμετωπίζοντάς με ταυτόχρονα με μεγάλη επιφύλαξη. «Χρειαζόμαστε 2 αρνητικά τεστ για να είμαστε σίγουροι» μου είπαν. Οι εξετάσεις έδειξαν σημαντική λοίμωξη του αναπνευστικού. Μου έγραψαν ισχυρή αντιβίωση. Άρχισα να παίρνω την αντιβίωση και ο πυρετός άρχισε να υποχωρεί.

Η γιατρός όμως επέμενε να κάνω αξονική θώρακος (στον Ερυθρό μου είχαν κάνει μόνο ακτινογραφία) και μου είπε να πάω τη Δευτέρα στο νοσοκομείο Γεννηματά. Στο Γεννηματά πήγα στο Παθολογικό τμήμα και από εκεί με έδιωξαν κακήν-κακώς και με έστειλαν στο ιατρείο του κωρονοϊού του νοσοκομείου, επειδή χρειαζόντουσαν 2 τεστ για να είναι βέβαιοι. Στο ειδικό τμήμα του κωρονοϊού ζήτησα να μου κάνουν και δεύτερο τεστ. Αρνήθηκαν. Με έδιωξαν λέγοντας μου να παραμείνω στο σπίτι και να παίρνω την αντιβίωση. Αναγκάστηκα να κάνω την αξονική σε ιδιωτική κλινική. Η αξονική έδειξε πρόβλημα στον δεξιό πνεύμονα. Θα συνεχίσω να παίρνω αντιβίωση για αρκετές μέρες ακόμη. 

Σήμερα 15 μέρες μετά εξακολουθώ να έχω δέκατα αλλά είμαι καλύτερα. Ήμουν άτυχος, διότι έπαθα μια (συνηθισμένη) λοίμωξη του αναπνευστικού εν μέσω της κρίσης του κορωνοϊού. Κι έτσι συνειδητοποίησα το μεγάλο σκάνδαλο των ημερών: ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΕΣΤ. Κι έτσι κάποιος που έχει π.χ μια λοίμωξη του αναπνευστικού στοιβάζεται με ύποπτα κρούσματα του ιού και πιθανότατα τον κολλάει. Αφήστε που όταν δεν γίνονται τεστ δεν ξέρουμε, πολύ απλά, που βαδίζουμε ως κοινωνία. Δεν θέλω όμως να επεκταθώ σε γενικόλογες αναφορές. Η περιπέτειά μου με έκανε να αισθανθώ στο πετσί μου τη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, την απαράδεκτη κατάσταση με τον ΕΟΔΥ και το πόσο ευάλωτοι είμαστε όλοι απέναντι σε ανεύθυνους ηγετίσκους που το μόνο που τους νοιάζει είναι οι δημοσκοπήσεις και το πλιάτσικο (διπλασιασμός της τιμής των ιδιωτικών ΜΕΘ) εν μέσω της κρίσης.

Όμως ο βασιλιάς είναι γυμνός και ολοένα και περισσότεροι, ανεξαρτήτως πολιτικών απόψεων, έχουν αρχίσει πλέον και το καταλαβαίνουν… ...''

Γ.Κ.
Πηγή: Αυτόνομη Κίνηση Εφοριακών

Κολλάει ο κορονοϊός από τον αέρα;

Της Στέλλας Πατρώνα*

Το ερώτημα του τίτλου είναι κρίσιμο, αν θέλει κανείς να εξετάσει την ορθότητα ή όχι του αναμφισβήτητα ακραίου μέτρου της απαγόρευσης κυκολοφορίας. Κολλάει λοιπόν ο κορονοϊός από τον αέρα;

Αν η απάντηση είναι θετική, τότε το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας και ορθό είναι και αναγκαίο! Ωστόσο στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να χρεώσουμε ολιγωρία στην κυβέρνηση και να χαρακτηρίσουμε την πολιτική της ανεύθυνη έως και εγκληματική, αφού δεν απαγορεύει γενικά την έξοδο από το σπίτι και επιτρέπει τις μετακινήσεις, έστω και για περιορισμένους λόγους. Γιατί αν πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο, η λογική επιβάλλει να προχωρήσει σε ολική απαγόρευση της κυκλοφορίας, να απαγορεύσει κάθε μετακίνηση που δεν αποσκοπεί στην κάλυψη αδήριτων κοινωνικών αναγκών, να εκδίδει ειδικές άδειες μετακίνησης μόνο για αυτούς που εξυπηρετούν τέτοιες ανάγκες, να τους προμηθεύσει με προστατευτικές στολές , να συστήσει ειδικά συνεργεία για να φέρνουν τρόφιμα και φάρμακα έξω από την πόρτα μας ή αν αυτό είναι δύσκολο, να προμηθεύσει κάθε νοικοκυριό με μια τουλάχιστον προστατευτική στολή ή έστω να μας δώσει συμβουλές πως να προστατευθούμε από τον αέρα που μεταφέρει τον ιό στην έσχατη των περιπτώσεων που είναι ανάγκη να βγούμε από το σπίτι μας.

Αν μάλιστα προχωρήσουμε ελάχιστα το συλλογισμό αυτό θα πρέπει να απαντηθεί και το ερώτημα, γιατί μας επιτρέπεται η μετακίνηση έστω και για περιορισμένους λόγους, αρκεί να έχουμε μαζί μας αστυνομική ταυτότητα και έγγραφη υπεύθυνη δήλωση ή ηλεκτρονική βεβαίωση εξόδου με sms. Μήπως η αστυνομική ταυτότητα και η υπεύθυνη δήλωση είναι αναγκαία “προστατευτικά” μέτρα για να ξορκίσουμε το “κακό”; Αν ναι, τότε λογικά οδηγούμαστε στο παράλογο συμπέρασμα ότι ο ιός είναι επιλεκτικός: Αποφεύγει τους νομοταγείς και νομιμόφρονες και χτυπάει μόνο τους απείθαρχους και παραβάτες.

Αν πάλι ο κορονοϊός δεν κολλάει με τον αέρα, τότε η αιτία της απαγόρευσης κυκλοφορίας πρέπει να αναζητηθεί στο γνωστό αφήγημα ότι οι πολίτες αυτής της χώρας στερούνται υπευθυνότητας, αφού αψηφούσαν τα μέτρα, συνωστίζονταν στις παραλίες, διοργάνωναν εκδρομές κάνοντας ουρά στα διόδια και βοηθούσαν με τον τρόπο αυτό στη διασπορά του ιού.

Η παραπάνω εξήγηση ως λογικοφανής πρέπει να εξεταστεί σοβαρά και επ' ουδενί να παρακαμφθεί με την εύκολη – αν και αληθινή - δικαιολογία ότι τα ΜΜΕ υπερέβαλαν συνειδητά ή και ψεύδονταν ολοφάνερα κάνοντας “ρεπορτάζ” για εκδρομείς που αψηφούσαν τα μέτρα και συνωστίζονταν στις παραλίες, την ίδια ώρα που οι παραλίες ήταν έρημες!

Εκτός όμως από λογικοφανής είναι πράγματι και λογική; Για να εξετάσουμε το εν λόγω θέμα πρέπει πρώτα – πρώτα να δούμε τι λένε οι ειδικοί για τη μετάδοση του ιού. Για το θέμα αυτό τόσο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), όσο και ο ΕΟΔΥ μας λένε ότι ο ιός μεταδίδεται από άνθρώπο σε άνθρωπο. Ως εκτούτου συστήνουν να αποφεύγεται ο συνωστισμός και εν γένει οι κοινωνικές επαφές και θεωρούν ως αποτελεσματική μέθοδο για τον περιορισμό της μετάδοσής του την “κοινωνική αποστασιοποίηση”, δηλαδή την τήρηση απόστασης τουλάχιστον ενός μέτρου κάθε ανθρώπου από τους υπόλοιπους.

Υπάρχει όμως σήμερα ο κίνδυνος να δημιουργηθούν συνθήκες συνωστισμού χωρίς την απαγόρευση κυκλοφορίας, παρότι εστιατόρια, καφέ, θέάτρα, σινεμά,γενικά χώροι διασκέδασης, μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι, αλλά ακόμη και και κομμωτήρια έχουν διακόψει υποχρεωτικά τη λειτουργία τους και όλοι πλέον γνωρίζουμε τους κινδύνους που δημιουργεί ο συγχρωτισμός; Είναι εν ολίγοις η απαγόρευση κυκλοφορίας το αναγκαίο μέσο για να τηρηθεί το μέτρο της “κοινωνικής αποστασιοποίησης”;

Μετά βεβαιότητας όχι για τους εξής λόγους: Κατ' αρχάς πράγματι σε συνθήκες συνωστισμού δεν μπορεί να υπάρξει “κοινωνική αποστασιοποίηση” . Ο συνωστισμός βεβαίως απαιτεί συνάθροιση και η συνάθροιση προϋποθέτει πράγματι τη δυνατότητα κυκλοφορίας. Ωστόσο δεν ισχύει και το αντίθετο. Η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων δεν συνεπάγεται ούτε ότι θα δημιουργηθούν συνθήκες συνωστισμού, ούτε κάν ότι θα δημιουργηθεί συνάθροιση. Εν ολίγοις, είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ελεύθερα άνθρωποι στο δρόμο, στην παραλία ή να κάνουν τζόκινγκ και βόλτα κρατώντας την αναγκαία απόσταση του ενός μέτρου μεταξύ τους και αυτό ούτε βλαπτικό μπορεί να θεωρηθεί, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΠΟΥ, ούτε δημιουργεί κινδύνους μετάδοσης του ιού. Αντιθέτως και για τη ψυχολογική διάθεση των ανθρώπων θα είναι ευεργετικό και τη σωματική τους κατάσταση θα βελτιώσει.

Εδώ βέβαια κάποιοι θα αντιλέξουν επικαλούμενοι την “ανευθυνότητα” των πολιτών χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την κίνηση προς την επαρχία όταν εμφανίστηκε η επιδημία του κορονοϊού . Θα συμφωνήσω μαζί τους ότι πράγματι ως ένα βαθμό υπάρχει και αυτή. Τονίζω όμως ότι υπάρχει μόνο ως ένα βαθμό, γιατί είναι πολύ εύκολο να ρίχνουμε το ανάθεμα στους άλλους αγνοώντας τις πρακτικές ανάγκες που τους οδήγησαν στη συγκεκριμένη ενέργεια και ξεχνώντας πόσο δύσκολη είναι η επιβίωση γι' αυτούς που ξαφνικά έμειναν άνεργοι ή ήταν ήδη υποαπασχολούμενοι πριν την έμφάνιση της πανδημίας. Και έχει ενδιαφέρον ότι όλοι αυτοί που συνήθως σπεύδουν να τονίσουν την ανευθύνη στάση των πολιτών, παράλληλα ξεχνούν την ευθύνη της πολιτείας, η οποία και στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται ότι ούτε φρόντισε, ούτε προετοιμάστηκε εγκαίρως, ούτε σήμερα, εν μέσω πανδημίας, μεριμνά για την επιβίωση των πολιτών της!

Αλλά ας επανέλθουμε στο θέμα: Αν ο ιός δεν κολλάει από τον αέρα, δεν επιτρέπεται η διοργάνωση events και γενικά συναθροίσεων και οι πολίτες είναι σωστά ενημερωμένοι για το μέτρο της “κοινωνικής αποστασιοποίησης” , τι προσφέρει στον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού η απαγόρευση κυκλοφορίας; Ουσιαστικά τίποτα, πέραν του να δημιουργεί πανικό και να προσθέτει ταλαιπωρία στους ήδη ταλαίπωρους κατοίκους αυτής της χώρας! Γιατί ταλαιπωρία είναι η δυσκολία του άνεργου που έχει ανάγκη να μετακινηθεί για να βρει δουλειά ή δανεικά και η περίπτωσή του δεν εμπίπτει σε καμια από τις επιτρεπόμενες , ταλαιπωρία είναι και η απαγόρευση να βγει κανείς από το σπίτι του απλά για να περπατήσει για να μην το αισθάνεται σαν φυλακή και ταλαιπωρία και άγχος είναι να ψάχνεις σε ποια επιτρεπόμενη μετακίνηση εμπίπτει η περίπτωση σου, γιατί αλλιώς κινδυνεύεις με πρόστιμο.

Βεβαίως αρκετοί θα αντιλέξουν με το επιχείρημα ότι τώρα προέχει η προάσπιση της δημόσιας υγείας . Δεν θα διαφωνήσω μαζί τους. 'Ετσι είναι, αλλά η προστασία της δημόσιας υγείας δεν επιτυγχάνεται ούτε με τους αστυνομικούς στο δρόμο, ούτε με υπεύθυνες δηλώσεις μετακίνησης, ούτε με ελικόπτερα ή drones πάνω από τα κεφάλια μας! 'Αλλα πράγματα χρειάζονται, όπως το να καλυφθούν οι ελλείψεις του ΕΣΥ σε προσωπικό, αναπνευστήρες και ΜΕΘ, να διακόψουν τη λειτουργία τους call centers, εργοστάσια και επιχείρησεις, στις οποίες συνεχίζουν να συνωστίζονται εργαζόμενοι και να γίνουν μαζικά διαγνωστικά τεστ και όχι μόνο στους νοσούντες!

Τα κάνει αυτά η κυβέρνηση; Δυστυχώς όχι! Και όσο δεν τα κάνει και συνεχίζει το υποκριτικό lockdown, τόσο θα επιβάλλει άχρηστα περιοριστικά μέτρα στους πολίτες και θα ενοχοποιεί την κοπέλα που έκανε τζόκινγκ χωρίς υπεύθυνη δήλωση ή τον παππού που ξεμύτισε στη γωνία του σπιτιού του! Προστατεύει έτσι τη δημόσια υγεία; Προφανώς όχι, φτιάχνει όμως ένα καλό άλλοθι ότι πήρε μέτρα και επιπλέον μας πετάει το μπαλάκι που γράφει πάνω του τις λέξεις “ατομική ευθύνη”!!!

* Η Στέλλα Πατρώνα είναι δικηγόρος και μέλος του Δικτύου Ενεργών Καταναλωτών (Δ.Ε.ΚΑ)

Κανείς να μην πει ελαφρά τη καρδία «κάναμε ό,τι μπορούσαμε»

                                                                 Του Βασίλη Χατζηνάκη

                                                           Ειδικευόμενου Γιατρού ΩΡΛ

Γράφω αυτές τις γραμμές μόνο επειδή πιστεύω ότι οι υγειονομικοί σήμερα έχουν ένα διπλό καθήκον: Από τη μία να δώσουν όλο τους το «είναι», όχι για την καταπολέμηση ενός -αόρατου στο γυμνό μάτι- εχθρού γενικά και αόριστα αλλά για την υπεράσπιση της υγείας ενός πολύπαθου λαού, που τα τελευταία πολλά χρόνια έχει τσακιστεί οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά. Από την άλλη να μην επιτρέψουν τη διάδοση του ψέματος. Να μην επιτρέψουν σε κανέναν να πει ελαφρά τη καρδία «κάναμε ό,τι μπορούσαμε». Να μην επιτρέψουν την επιστροφή στη «ζοφερή κανονικότητα» όταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η πανδημία υποχωρήσει. Δεν έχει πια σημασία να σταθεί κανείς στα νούμερα και τις στατιστικές της πανδημίας. Αυτή είναι μια δουλειά που πρέπει να γίνεται έγκυρα, με υπευθυνότητα, από όσους έχουν τη γενική εποπτεία.

Θέλω να μεταφέρω μόνο λίγες ουδέτερες εικόνες από την καθημερινότητά μας.

Εικόνα πρώτη: Εδώ και κάποιες μέρες, η βάρδια κάθε ιατρείου του ΤΕΠ, εφοδιάζεται στην αρχή της εφημερίας με λίγες απλές χειρουργικές μάσκες. Η άτυπη οδηγία και η «χρηστή διαχείριση» επιβάλλουν να μένεις για ώρες με την ίδια μάσκα προκειμένου να βγει η βάρδια. Θα αλλαχθεί μόνο όταν λερωθεί πια φανερά με βιολογικό υλικό, δικό σου ή του ασθενή. Και δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι θα συνεχίσει να ισχύει έστω αυτό. Οι οδηγίες περί «μιας χρήσης» είναι αυτές τις μέρες αστείο όχι μόνο για το γενικό πληθυσμό αλλά και για τους υγειονομικούς. Γιατί ποιος μπορεί να διασφαλίσει την επάρκεια όταν τα νοσοκομεία προετοιμάζονται για μια πλημμυρίδα κρουσμάτων που φαίνεται ότι θα κορυφωθεί τον επόμενο μήνα; Όταν ο μαυραγοριτισμός αθωώνεται από υπουργικά χείλη και βαφτίζεται νόμος προσφοράς-ζήτησης;

Από τραγική ειρωνεία το κουτί με τις μάσκες γράφει στο πλάι: Made in China, Xiantao City, Hubei Province. Η παραγωγή της Ελλάδας υπονομεύτηκε συστηματικά και κατ’ εξακολούθηση, γιατί έτσι επέβαλλαν οι απαράβατοι κανόνες της παγκοσμιοποίησης, απολιπάνθηκε και οδηγήθηκε στο σημείο της πλήρους εξάρτησης ακόμη και για τα πιο απλά. Τη γάζα, το βαμβάκι, τη μάσκα.

Εικόνα δεύτερη: Σε πρόσφατη (13/3) ενημέρωση της σελίδας του ΕΟΔΥ, σχετικά με τη διαχείριση προσωπικού υγείας ανά κατηγορία έκθεσης σε ασθενή με COVID-19, διαβάζουμε για την περίπτωση έκθεσης υψηλού κινδύνου: «Απομάκρυνση από την εργασία για 7 ημέρες μετά την τελευταία έκθεση. Επιστροφή στην εργασία φορώντας απλή χειρουργική μάσκα σε όλη τη διάρκεια του ωραρίου».

Στην ειδικότητά μου, ο ασθενής εξ’ ορισμού δεν φοράει μάσκα, προκειμένου να εξεταστεί. Ας αναλογιστούμε για ένα λεπτό, τι σημαίνει αυτό: Μετά από έκθεση υψηλού κινδύνου, δηλαδή στενή επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα και χωρίς προστατευτικό εξοπλισμό εκατέρωθεν, ο επαγγελματίας υγείας –αν παραμένει ασυμπτωματικός- 7 ημέρες μετά θα επιστρέφει στην εργασία του. Τη στιγμή που έχουν αναφερθεί ασυμπτωματικοί φορείς για 15 ή 20 ημέρες. Αν δε εκτεθεί σε μολυσματικές αναπνευστικές εκκρίσεις φορώντας απλή χειρουργική μάσκα (και όχι υψηλής αναπνευστικής προστασίας), θεωρείται χαμηλού κινδύνου έκθεση, αυτοπαρακολουθείται και παραμένει εξαρχής στην εργασία του.

Επηρεάζεται ή όχι αυτή η σύσταση από τη χρόνια υποστελέχωση του ΕΣΥ, που ανατινάχθηκε ολοκληρωτικά τη μνημονιακή δεκαετία;

Πόσες απώλειες μπορεί να αντέξει ένα τμήμα πρώτης γραμμής σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας με 4 μόλις ειδικούς, όταν είναι γνωστό ότι στην Ιταλία τεράστιο ποσοστό (πάνω από 1.200 στα 15.000) των κρουσμάτων αφορά υγειονομικούς;

Από τα 16 επιβεβαιωμένα κρούσματα της Καστοριάς, τα 6 αφορούν εργαζόμενους του τοπικού νοσοκομείου.

Στις 3/5/18, ο μετέπειτα πρωθυπουργός έγραφε «…ο κανόνας 1 πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις θα εφαρμοσθεί. Οι προσλήψεις δεν θα γίνονται άκριτα όπως σήμερα, αλλά με συγκροτημένο σχέδιο. Είναι αδιανόητο να πλεονάζουν γιατροί & να λείπουν νοσηλευτές».

Τακτοποιήθηκε το θέμα των πλεοναζόντων γιατρών ή χρειάζεται να αφυπηρετήσουν χωρίς να αναπληρωθούν αρκετοί ακόμη για να επιτευχθεί η δημοσιονομική προσαρμογή;

Αν συνυπολογίσω τα αγχωμένα τηλεφωνήματα συνταξιοδοτημένων συναδέλφων για ενδεχόμενη επιστροφή ή την –μεταξύ σοβαρού και αστείου προς το παρόν- αυτομόρφωση εργαστηριακών συναδέλφων στην εκτίμηση του αναπνευστικού, μάλλον έχει επιτευχθεί ο στόχος της προσαρμογής. Και κανείς δε θα θέλει πια να κλέψει τη δόξα του Υπουργού.

Εικόνα τρίτη: Όποιος έχει την παραμικρή σχέση με το σύστημα υγείας το ξέρει καλά. Τις καλές –προ πανδημίας- ημέρες, για τυπικό διασωληνωμένο περιστατικό εφημερίας, είναι συχνό φαινόμενο να αναζητείται κλίνη ΜΕΘ για δύο και τρία 24ωρα.

Μέχρι τότε, ο ασθενής να φιλοξενείται σε απλό θάλαμο νοσηλείας, με φορητό αναπνευστήρα και δανεικό monitor από όποιο τμήμα έχει διαθέσιμο. Όχι σε καιρό κρίσης, πολέμου, πανδημίας αλλά μια οποιαδήποτε Τετάρτη. Ακόμη και για «απλό» weaning (κάθε ασθενής που διασωληνώνεται επειγόντως, πρέπει να μεταφερθεί σε ΜΕΘ προκειμένου να αφυπνιστεί και να αποσωληνωθεί με ασφάλεια), δύο και τρεις κλήσεις προς το κέντρο του ΕΚΑΒ για διαθέσιμη ΜΕΘ, μπορεί να μην αρκούν.

Πώς αλλιώς, όταν στην Ελλάδα είναι λειτουργικά –ασθμαίνοντας- λιγότερα από 600 κρεβάτια ΜΕΘ;

Αν αυτό εννοεί ως «θωράκιση» ο Υπουργός, έχουμε εντυπωσιακά διαφορετική αντίληψη για τον όρο. Αν ζούσαμε σε κανονικές συνθήκες, ίσως το σύστημα επιβίωνε.

Τώρα, τα μαθηματικά είναι ανατριχιαστικά.

Εικόνα τέταρτη: Σήμερα ανακοινώθηκε ότι ΝΙΜΤΣ, Παμμακάριστος και μία πτέρυγα του πρώην Λοιμωδών-«Αγ. Βαρβάρα», μαζί με το θεραπευτήριο ATTICA, υποτάσσουν τη λειτουργία τους στην ανάγκη ανάσχεσης της πανδημίας.

Και το ανακοίνωσε το ίδιο πολιτικό προσωπικό που πριν μερικά χρόνια είχε «σημαδέψει» και κλείσει ουσιαστικά το Λοιμωδών από το 2013 ως πλεονάζον, άχρηστο, κέντρο που δεν προσφέρει και πρέπει να κλείσει, και το προσωπικό του περίπου βολεμένους τεμπέληδες. Μνημείο σοβαρότητας.

Στο Μάτι έφταιγαν όσοι έχτισαν αυθαίρετα, εκτός σχεδίου και κείμενης νομοθεσίας. Καθόλου όσοι το επέτρεψαν, όσοι δεν έλεγξαν ή όσοι οριακά το ενθάρρυναν. Στη Μάνδρα έφταιγαν όσοι μπάζωσαν, ο κακός καιρός, ο απείθαρχος Έλληνας. Στις πυρκαγιές της Πάρνηθας ή της Ηλείας, έφταιγαν μόνο οι εμπρηστές, οι καταπατητές, οι ατομικές μονάδες. Καθόλου οι δασοκτονικοί νόμοι.

Το συμπέρασμα είναι ότι το κράτος δε φταίει.

Οι κραυγές για την –αυτονόητη- ατομική ευθύνη, έχουν ήδη κυριεύσει το δημόσιο λόγο και για τον έλεγχο της πανδημίας. Φταίει ή θα φταίει ο έφηβος που δεν έκατσε σπίτι, η γιαγιά που πανικόβλητη βγήκε να στοκάρει προμήθειες, ο ντελιβεράς που δε φόραγε γάντια. Όχι το κράτος. Σε βαθμό που είναι ν’ αναρωτιέται κανείς τι μας χρειάζεται αν δεν μπορεί να κάνει ούτε το στοιχειώδες: Να μας προστατέψει απ’ την ανίκητη βλακεία ή επιβουλή των λίγων –πραγματικά λίγων- που διαχρονικά υπήρχαν και υπάρχουν.

Η απαραίτητη σήμερα επιβολή μέτρων για την ταπείνωση της καμπύλης, δεν μπορεί να κρύψει τις εγκληματικές καθυστερήσεις: Μέχρι τουλάχιστον την 3^η του Μάρτη οι μπερδεμένες οδηγίες του ΕΟΔΥ για τη διερεύνηση στη διαλογή των εμπυρέτων, δεν περιελάμβαναν τη Ρώμη. Μέρα που η Ιταλία είχε ήδη 2.502 επιβεβαιωμένα κρούσματα, εκ των οποίων 2.263 ενεργά και 79 θανάτους και άρα διασπορά στην κοινότητα.

Το triage γινόταν με το χάρτη της Ιταλίας στο κινητό για να δούμε αν η περιοχή που ανέφερε ο –δυνητικά- άρρωστος ήταν στη Βόρεια ή τη Νότια Ιταλία και μόνο ο υπερβάλλων ζήλος και η ατομική πρωτοβουλία επέβαλε –ευτυχώς- την απομόνωση των ύποπτων κρουσμάτων με αυστηρότερα από τα συνιστώμενα κριτήρια. Η ιστορία των προσκυνητών των Αγ. Τόπων είναι πια ευρέως γνωστή και αποκαλυπτική.

Ο WHO σήμερα, 16/3, δια στόματος Tedros Adhanom, επιμένει: «Οι χώρες πρέπει να ελέγχουν. Δεν μπορούν να το πολεμήσουν αυτό τυφλά. Πρέπει να επιβεβαιώνουν τα κρούσματα και να τα απομονώνουν. Έτσι, το μήνυμά μου προς τους υπουργούς Υγείας σήμερα ήταν να επενδύσουν στα διαγνωστικά τεστ. Πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχουν όλα τα ύποπτα κρούσματα. Συνιστούμε στις χώρες να επιμείνουν στον έλεγχο και να συνεχίσουν με στρατηγικές περιορισμού, διότι πιστεύουμε ότι ο ιός αυτός είναι ελεγχόμενος εάν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα».

Αν υπάρχει έστω ένα μικρό μέρος ορθολογισμού στην παραπάνω διατύπωση, ποιος μπορεί να διασφαλίσει ότι η εθνική στρατηγική θα εναρμονιστεί με το κοινό αίσθημα; Ότι δηλαδή η πολιτική της επιβεβαίωσης και απομόνωσης για κάθε πιθανό κρούσμα πρέπει να διασφαλιστεί επί μακρόν; Οι τελευταίες οδηγίες που περιορίζουν ασφυκτικά τους ελέγχους, μάλλον δείχνουν το ακριβώς αντίθετο.

Όσο οι πολιτικοί ταγοί χαριεντίζονται με το ιερατείο της χώρας, με τον Πρωθυπουργό να προσπαθεί να κάνει mind control στην Ιερά Σύνοδο με υποσυνείδητα μηνύματα στα διαγγέλματά του, χιλιάδες υγειονομικοί προετοιμάζονται να δώσουν -ή δίνουν ήδη- μια πρωτόγνωρη μάχη.

Όχι πολύ διαφορετική ποιοτικά από αυτή που δίνουν κάθε μέρα σε ένα εξαθλιωμένο σύστημα υγείας αλλά εντελώς διαφορετική σε κλίμακα. Η προετοιμασία όμως θα είναι ελλιπής αν επιτρέψουμε να κυριαρχήσει ότι φταίει μια ανώτερη δύναμη, οι πεπερασμένες δυνατότητες, ο κακός μας ο καιρός.

Στην αρχή κιόλας της μάχης, μάθαμε από τηλεοπτικά δίκτυα εθνικής εμβέλειας ότι πρέπει να μας ενδιαφέρει ο διπλανός, ο ηλικιωμένος, ο άρρωστος, που μέχρι χθες για τα ίδια κανάλια ήταν βαρίδι για το ασφαλιστικό. Μάθαμε ότι μόνο ο κεντρικός σχεδιασμός, η οργάνωση, η στράτευση σε έναν κοινό σκοπό, οι οδηγίες των ειδικών και όχι οι εξαλλοσύνες των φανατικών μπορεί να φέρουν αποτέλεσμα. Ότι, όπως δείχνουν οι άδειοι σε γενικές γραμμές δρόμοι, ο έλληνας δεν είναι φύσει απείθαρχος, ασυμπίεστος, αυτοκαταστροφικός. Ότι η διατίμηση στο ταπεινό αντισηπτικό δεν είναι μέτρο κομμουνιστικής εκτροπής. Κι ότι ίσως τελικά δε χρειάζεται άδεια του διευθυντηρίου της ΕΕ ή σοσιαλιστικός μετασχηματισμός για να παραχθούν μερικοί τόνοι από αυτό το αντισηπτικό από κατασχεμένη αλκοόλη.

Ας τα αναστοχαστούμε αυτά μετά το τέλος του γενικού συναγερμού. Που ελπίζω, αλλά δεν πιστεύω, να έρθει όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Και -σε πείσμα των αριθμών και των άκαρδων και στυγνών στατιστικών προβλέψεων- να έρθει με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για όλους μας.

Πηγή: antapocrisis.gr

Γιατροί και νοσηλευτές πάμε για μάχη. Αλλά θέλουμε όπλα.

Ο πρώτος νεκρός από τον ιό Covid-19 βάζει την Ελλάδα στη λίστα των χωρών που μετρούν πλέον θύματα. Η ελληνική κοινωνία θα δοκιμαστεί σκληρά. Γιατροί και νοσηλευτές, όσοι κρατούν όρθιο το Σύστημα Υγείας με λειψό μισθό, απλήρωτες υπερωρίες, εξουθενωτικές βάρδιες, αναστολή αδειών, θα είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης.

Όχι επειδή αυτή είναι η δουλειά μας. Επειδή αυτή είναι η ζωή μας.

Μπορεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υποβαθμίζεται και εκ των έσω να υποσκάπτεται, αλλά είναι το μόνο όπλο της χώρας στην πραγματική μάχη, στην πραγματική ασύμμετρη απειλή που την απειλεί: Την εξάπλωση ενός επιθετικού ιού που εξοντώνει την τρίτη ηλικία και τις ευπαθείς ομάδες.

Αν κάποιος ψάχνει για εθνική υπερηφάνεια ας μην την αναζητήσει στον Έβρο. Ας την ψάξει στα δημόσια νοσοκομεία.

Χωρίς εξοπλισμό, χωρίς επαρκή μέσα προστασίας, με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ανύπαρκτη, με τις κλίνες ΜΕΘ σε έλλειψη, με τα Επείγοντα σε κάθε εφημερία να θυμίζουν πεδίο μάχης.

Οι περιπτώσεις των νοσοκομείων της Αμαλιάδας, του ΠΓΝΠ, του Αλεξάνδρας, της Κοζάνης, δείχνουν ότι η γραμμή άμυνας του Συστήματος Υγείας είναι ευάλωτη.

Πόσο δύσκολο ήταν να έχει ήδη αποκεντρωθεί η διάγνωση των κρουσμάτων; Να μην φτάνουν οι φορείς να συνωστίζονται στα επείγοντα; Ήδη τα ιδιωτικά μικροβιολογικά κέντρα την διαθέτουν πανάκριβα για όσους έχουν να πληρώσουν.

Κάποιοι που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πραγματική κατάσταση στο Σύστημα Υγείας, φαντάστηκαν ότι η διάγνωση ύποπτων κρουσμάτων θα γίνεται σε ιδανικές και ομαλές συνθήκες, με αποστολή δειγμάτων στο Παστέρ από πλήρως εξοπλισμένο και προστατευμένο υγειονομικό προσωπικό.

Καλωσορίσατε στην πραγματικότητα: Ομαλές συνθήκες δεν υπήρχαν στα δημόσια νοσοκομεία ούτε σε κανονικές περιόδους. Σήμερα, ούτε καν να τις ονειρευτούμε δεν μπορούμε.

Ήδη τριψήφιος αριθμός γιατρών και νοσηλευτών είναι σε καραντίνα.

Στα δημόσια νοσοκομεία, που κανείς νοσηλευτής ή γιατρός δεν τολμά να αρρωστήσει από απλή γρίπη ή κρυολόγημα γιατί ξέρει ότι η βάρδιά του θα πρέπει να καλυφθεί από συνάδελφο που θα εξοντωθεί με δύο βάρδιες στο εικοσιτετράωρο ή με ένα ρεπό την εβδομάδα.

Σε αυτά τα δημόσια νοσοκομεία, εκατό γιατροί ή νοσηλευτές σε καραντίνα, είναι ήδη τρομακτικός αριθμός, στη φάση τουλάχιστον που βρίσκεται η επιδημία.

Πάμε σε μάχη, αλλά δεν έχουμε όπλα.

Όσο για τους κυβερνώντες; Είναι οι υπεύθυνοι, ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ, για το χάλι στο οποίο έφεραν τη δημόσια υγεία. Σήμερα μπορεί να τρέχουν και να μην φτάνουν, αλλά οι ελλείψεις τόσο σε προσωπικό όσο και σε εξοπλισμό είναι τρομακτικές.

Οι υπουργοί και κυβερνώντες, ήταν αυτοί που ονειρεύονταν ΣΔΙΤ και είσοδο των ιδιωτικών συμφερόντων στα δημόσια νοσοκομεία. Σήμερα βλέπουμε ότι ο ιδιωτικός τομέας στην υγεία θέλει αποκλειστικά να εξασφαλίζει κέρδη από το δημόσιο και την τσέπη των ασθενών. Στη μάχη ενάντια στον ιό, πού ακριβώς βρίσκονται οι ακριβοπληρωμένες ιδιωτικές κλινικές;

Θα αλλάξουν σχέδιο και προτεραιότητες στο Υπουργείο Υγείας;

Ή μετά την κρίση, θα επανέλθουν στη γνωστή τακτική, να απαξιώνουν τα δημόσια νοσοκομεία, να τα αδειάζουν από προσωπικό και εξοπλισμό, να σπρώχνουν τον κόσμο στον ιδιωτικό τομέα;

Όσοι φαντασιώνονταν ότι πολεμούσαν τους εισβολείς πριν από μία βδομάδα στα σύνορα, ας προσγειωθούν στην πραγματικότητα: Η πραγματική εισβολή ήταν η διάλυση του δημόσιου νοσοκομείου και η υποβάθμιση για γιατρούς και νοσηλευτές. Οι ευθύνες είναι βαριές και δεν μπορούμε να τις παραγράψουμε.

Έτσι κι αλλιώς, τη μάχη θα τη δώσουμε.

Καλή δύναμη.

Βιβή Κουτσιούμπα, νοσηλεύτρια.

Βιβή Κουτσιούμπα

Νοσηλεύτρια στο Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο Νέας Ιωνίας «Αγία Όλγα»

 Πηγή: Antapocrisis.gr

Το χαβιάρι, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ο ΔΕΔΔΗΕ και ένας κόσμος ανάποδα

Πως θα αντιδρούσατε αν αίφνης μαθαίνατε ότι ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων ανακοίνωσε ότι μέχρι το 2030 ένας στους τρεις έλληνες πρέπει να τρώει χαβιάρι και ότι για να γίνει “προσιτό” προτίθεται να το επιδοτήσει με φορολογικές ελαφρύνσεις και κίνητρα; Η πρώτη σκέψη, χωρίς αμφιβολία, θα ήταν ότι ο υπουργός έχει τόση επαφή με την πραγματικότητα όση και η Μαρία Αντουανέτα, όταν προέτρεπε τους φτωχούς της Γαλλίας αφού δεν είχαν ψωμί, να τρώνε παντεσπάνι. Η δεύτερη, οπωσδήποτε πιο ψύχραιμη και λογική, ότι ο υπουργός τελικά δεν αγνοεί τις συνθήκες ζωής που επικρατούν στη χώρα, αλλά απλώς ενδιαφέρεται να προωθήσει συμφέροντα εισαγωγέων και παραγωγών του εξωτερικού και βρήκε τον πιο βολικό τρόπο να το κάνει.