Ο αντίστροφα αυξανόμενος φόρος ενέργειας

Τελικά τα νοικοκυριά με κομμένο το ηλεκτρικό ρεύμα λόγω απλήρωτων λογαριασμών δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο και δεν οφείλεται αποκλειστικά στην κρίση.  Η «ενεργειακή φτώχεια», όπως ονομάζεται , οφείλεται κατά πολύ στην πολιτική επέκτασης των γνωστών Α.Π.Ε. (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), οι οποίες ήδη μας ταλαιπωρούν πολύ και θα μας ταλαιπωρήσουν ακόμη περισσότερο στο μέλλον.

Αναδημοσιεύουμε σε δική μας μετάφραση το δεύτερο μέρος του άρθρου «Πώς ο ηλεκτρισμός έγινε είδος πολυτελείας» που δημοσιεύθηκε στο  "SPIEGEL ONLINE" στις 4.9.2013 (το πρώτο μέρος εδώ).

Πώς ο ηλεκτρισμός έγινε είδος πολυτελείας

Μέρος 2: Ο αντίστροφα αυξανόμενος φόρος ενεργείας

Ενώσεις καταναλωτών και φιλανθρωπικοί οργανισμοί ισχυρίζονται ότι έχουμε φθάσει σε κρίσιμο σημείο. Σήμερα, πάνω από 300.000 νοικοκυριά βλέπουν να τούς κόβεται το

Πώς ο ηλεκτρισμός έγινε είδος πολυτελείας

Στην Ευρώπη η κριτική κατά των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, των γνωστών ΑΠΕ, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και εστιάζεται κυρίως στις υπέρογκες αυξήσεις της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας για τους καταναλωτές, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε ενεργειακή φτώχεια τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα. 

Δυστυχώς στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω, όσον αφορά τη συζήτηση αυτή. Οι κοινωνικές αντιδράσεις  κατά των ΑΠΕ προέρχονται αποκλειστικά από τις τοπικές κοινωνίες ( π.χ. Μάνη, Καφηρέας, Σαμοθράκη, Κρήτη) που αντιδρούν στην εγκατάσταση αιολικών πάρκων λόγω της περιβαλλοντικής καταστροφής που προκαλούν. Οι φωνές που μιλούν για την αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τους καταναλωτές λόγω των παχυλών επιδοτήσεων που απολαμβάνουν οι παραγωγοί της "πράσινης ενέργειας" είναι ελάχιστες και  μέχρι στιγμής καλύπτονται από τα φληναφήματα περί φτηνής ενέργειας από τον ήλιο και τον άνεμο και περί της υποτιθέμενης προστασίας του περιβάλλοντος.

Για να παρακολουθήσουμε τον προβληματισμό που έχει αναπτυχθεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για το θέμα αυτό, δημοσιεύουμε σε δική μας μετάφραση από το "SPIEGEL ONLINE" το πρώτο μέρος από το άρθρο με τον τίτλο "Germany's Energy Poverty - How Electricity Became a Luxury Good" το οποίο δημοσιεύθηκε στις 4.9.2013 και είναι άκρως διαφωτιστικό για τα προβλήματα που δημιούργησαν οι Α.Π.Ε. στους οικονομικά ασθενέστερους καταναλωτές της Γερμανίας.

Η ενεργειακή φτώχεια της Γερμανίας

Πώς ο ηλεκτρισμός έγινε είδος πολυτελείας

Η επιθετική και απερίσκεπτη επέκταση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας της Γερμανίας είχε βαρύ τίμημα για τους καταναλωτές, και το κόστος συχνά επιβαρύνθηκαν δυσανάλογα οι φτωχοί. Οι σύμβουλοι της κυβέρνησης προτείνουν τώρα μια εντελώς νέα αρχή.

Feed-in tariff, feed -in premium, όπως και να τα λένε, οι λογαριασμοί ανεβαίνουν…..

Για να αντιληφθούμε τι παίζεται σε βάρος μας στην «αγορά» ηλεκτρικής ενέργειας  είναι αναγκαίο να αποκωδικοποιήσουμε την ορολογία των «ειδικών».  Ας δούμε λοιπόν τι σημαίνουν  τα αρκτικόλεξα  FIT , FiP και CFD που συναντάμε συχνά σε άρθρα σχετικά με την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από τις γνωστές  Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε) . 

Feed-in tariff (FIT) :  Μηχανισμός στήριξης των Α.Π.Ε μέσω εγγυημένων τιμών αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας που  παράγουν.

Feed-in premium  (FiP) ή  additional remuneration system:  Μηχανισμός  στήριξης  των Α.Π.Ε.,  ο οποίος προβλέπει την αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγουν  με πρόσθετη αμοιβή (πριμ)  πάνω από  την τιμή που διαμορφώνεται στην αγορά.

Contract for Difference (CFD) :  Μηχανισμός  στήριξης των Α.Π.Ε  μέσω συμβάσεων μακράς διάρκειας (20 – 25 ετών), βάσει των οποίων  ο αγοραστής της ηλεκτρικής ενέργειας (κρατική εταιρεία)  δεσμεύεται να πληρώνει τη διαφορά μεταξύ της τρέχουσας τιμής της αγοράς και  αυτής που λαμβάνεται ως «τιμή αναφοράς» κατά την κατάρτιση της σύμβασης.

Πρόκειται δηλαδή για μηχανισμούς επιδότησης (από τους καταναλωτές) της «πράσινης» ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίοι εφαρμόζονται εδώ και μια δεκαετία στις χώρες της Ε.Ε (στη Γερμανία

105,8 εκατομμύρια για αέρα κοπανιστό! Πολλά δεν είναι;

Μπορεί να έγινε μεγάλος ντόρος – και δικαιολογημένα – για την ταλαιπωρία από τις ουρές που δημιουργήθηκαν για την αγορά της ηλεκτρονικής κάρτας απεριορίστων διαδρομών, αλλά για την ουσία που, υπό τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες, είναι το κόστος και η σκοπιμότητα υλοποίησης ενός τέτοιου έργου, σιωπή.

Ας πούμε λοιπόν εμείς τα βασικά:

Το κόστος του ηλεκτρονικού εισιτηρίου (επίσημα ««Ενιαίο Αυτόματο Σύστημα Συλλογής Κομίστρου - ΑΣΣΚ») είναι σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του έργου 105,8 εκατομμύρια ευρώ:  28,8 εκατομμύρια ευρώ που προέρχονται από πόρους του ΕΣΠΑ και αφορούν την περίοδο κατασκευής του και 77 εκατομμύρια ευρώ για τη 10ετή λειτουργία του από τον ιδιωτικό φορέα που το έχει αναλάβει.

Το έργο αυτό αφορά αποκλειστικά τη συλλογή των κομίστρων και ανάδοχός του  είναι η κοινοπραξία

Ακριβότερο ρεύμα φέρνει η απελευθέρωση της αγοράς

10 Σεπτεμβρίου 2005 Εφημερίδα "Τα Νέα"
Την εποχή που το ηλεκτρικό ρεύμα στοίχιζε 6,71 E/100 κιλοβατώρες

Μετά γίναμε "Ευρώπη"
16,81 ευρώ/ 100 κιλοβατώρες από 24.7.2013 *

Γιατί πληρώνω τόση ΔΕΗ;

Αναδημοσιεύουμε απο το "info-war.gr"

Της Φλώρας Παπαδέδε

Δεν είναι μόνο οι απανωτές μεγάλες αυξήσεις στα τιμολόγια της ηλεκτρικής ενέργειας και οι συνεχείς φοροεπιβαρύνσεις στους λογαριασμούς. Η μετάβαση από την απλή, επί 55 χρόνια ισχύουσα, ενιαία τιμή της κιλοβατώρας ανά επίπεδο κατανάλωσης συν του παγίου, στην κατάτμηση των χρεώσεων στο όνομα της «διαφάνειας της αγοράς» καθιστά αδύνατο για ένα νοικοκυριό ή μια μικρομεσαία επιχείρηση να παρακολουθήσει την εξέλιξη των χρεώσεων και των αυξήσεων – εκτός και προσλάβει ειδικό λογιστή ειδικά γι’ αυτή τη δουλειά.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να βάλουμε μια σειρά στο χάος. Σαν βάση σύγκρισης παίρνουμε το 2009 για δυο λόγους: α) η χρέωση παραμένει ακόμα στο λογαριασμό μία και αδιαίρετη και β) δεν έχει γίνει ακόμα εμφανής η κρίση και η επιβολή της μνημονιακής πολιτικής.

Α. ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΗΛΕΚΤΡΟΔΟΤΗΣΗΣ
(Δηλ. όσα περιείχε το παλιό ενιαίο και αδιαίρετο τιμολόγιο της ΔΕΗ επί 55 χρόνια)

1. ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ – ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
(Δηλ. αυτές που αναφέρονται σαν αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ, χωρίς τις αυξήσεις στις χρεώσεις συστήματος μεταφοράς, δικτύου διανομής και ΥΚΩ που επιβάλλονται από το 2009 και μετά από τη ΡΑΕ αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τις αυξήσεις στο σκέλος παραγωγής-εμπορίας ενέργειας).

2008: το ΥΠΕΚΑ προχώρησε σε δύο αυξήσεις στην – ενιαία ακόμη – τιμή του ρεύματος, από

60% σε 6 χρόνια αυξήθηκε η τιμή του ρεύματος για τα νοικοκυριά

To 2005 ήμασταν στους "τελευταίους" στην Ευρώπη των 25 ως προς την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος για τον καταναλωτή.
6,71 εμείς, 11,70 οι εταίροι μας (σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ" (10.9.2005).

Την περίοδο 2008 -2013 πήγαμε στους "πρώτους" με μια συνολική επιβάρυνση των καταναλωτών της τάξης του 60% σύμφωνα με την ανάλυση του Οργανισμού Συνεργασίας Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) και του Συμβουλίου Ρυθμιστικών Αρχών Συνεργασίας Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (CEER) που παρουσιάστηκε το 2014.

Ενδιαφέρον επίσης είναι το στοιχείο της παραπάνω έρευνας που δείχνει ότι για το 2013 στις πρωτεύουσες των χωρών όπου οι τιμές ηλεκτρισμού παρουσίασαν τη μεγαλύτερη αύξηση σε σχέση με το 2012, η αύξηση προήλθε από χρεώσεις που σχετίζονται με τις ΑΠΕ. Ως χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αναφέρονται η Ελλάδα και η Λιθουανία, με τη χώρα μας να εμφανίζει αύξηση κατά 119% στις χρεώσεις που σχετίζονται με τις ΑΠΕ και τη Λιθουανία να ακολουθεί με 44%.
Το παρακάτω άρθρο είναι της Χρύσας Λιάγγου και δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" στις 31.10.2014.

 60% σε 6 χρόνια αυξήθηκε η τιμή του ρεύματος για τα νοικοκυριά
ΧΡΥΣΑ ΛΙΑΓΓΟΥ  
Τις μεγαλύτερες αυξήσεις στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος κατέγραψε η Ελλάδα την εξαετία της κρίσης (2008-2013), κατέχοντας την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών-μελών της Ε.Ε. στα οικιακά τιμολόγια, με μια συνολική επιβάρυνση των καταναλωτών της τάξης του 60% και τη δεύτερη στα βιομηχανικά.

Τα στοιχεία προέρχονται από την ανάλυση του Οργανισμού Συνεργασίας Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) και του Συμβουλίου Ρυθμιστικών Αρχών Συνεργασίας Ρυθμιστικών Αρχών